ΦόρουμΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΟμάδες ΜελώνΕγγραφήΣύνδεση
Σημαντικά Θέματα
Πρόσφατα Θέματα
» Διάφορα video
από Dragneel Χθες στις 14:47

» Αν ήσουν...
από Entity 18/8/2017, 13:13

» Παιχνίδι ερωτήσεων
από Duality 14/8/2017, 20:03

» Οff-topic
από N.G95 14/8/2017, 18:15

» Πονηρές παραλίες στο Βόλο
από apeiros69 30/7/2017, 22:11

» O λεξάριθμος του ονόματος μας δείχνει τον χαρακτήρα μας.
από SavantBleu 29/7/2017, 23:03

» Νέο μέλος
από tenorman 14/7/2017, 21:15

» MBTI Personality Test
από makosdim 2/7/2017, 19:45

» Τεστ Διπολικης Διαταραχης
από makosdim 2/7/2017, 19:26

» Αγαπημένα ξένα τραγούδια
από Steven94 27/6/2017, 22:44

» Θα χασω τη σχεση μου απο μια μ*λ*κι*;
από Steven94 27/6/2017, 22:25

» Τι σκέφτεσαι αυτή τη στιγμή;
από Steven94 27/6/2017, 22:22

» Όταν είστε σε δημόσιους χώρους, τσεκάρετε (κρυφά ή φανερά) το φούσκωμα στο παντελόνι του άλλου;
από A.Halliwell 27/6/2017, 21:19

» Θέματα συζήτησης μεταξύ ενός straight και ενός gay.
από DiabolAkis 26/6/2017, 21:33

» Κοιτάτε το πέος του διπλανού σας στα ουρητήρια σε δημόσιους χώρους?
από Cookie 26/6/2017, 00:43

» Τι είμαι τελικά;
από Cookie 26/6/2017, 00:25

» Τι νιώθεις αυτή τη στιγμή;
από Phantasos 24/6/2017, 00:27

» Αγαπημένος gay pornostar
από makosdim 18/6/2017, 13:02

» Kι εγώ...
από DiabolAkis 14/6/2017, 17:54

» Αστείες εικόνες
από Duality 13/6/2017, 18:27

» Με φλερτάρει , απλά με συμπαθεί ή κατι άλλο?
από Duality 13/6/2017, 09:35

» Παιχνίδι ερωτήσεων (shocking version)
από DiabolAkis 13/6/2017, 02:13

» Εδώ τα ρεζιλίκια και οι ρόμπεεεες
από Phantasos 9/6/2017, 22:36

» Διχασμένος
από Duality 9/6/2017, 00:32

» Σωστοσ καθαρισμοσ ?
από puppyeyes 31/5/2017, 01:49

Σας προτείνουμε
Συζητήσεις για το φύλο, το σώμα, τις επιθυμίες
Κέντρο πρόληψης για τον HIV
Kοινότητα LGBTQ νέων
Κορυφαίοι συγγραφείς του μήνα
N.G95
 
Duality
 
Dragneel
 
Entity
 
Αυγουστός 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   
ΗμερολόγιοΗμερολόγιο

Μοιραστείτε | 
 

 Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
50shades_of_gay
Forum Baby
Forum Baby
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : B. Eλλάδα
Αριθμός μηνυμάτων : 27
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;    24/2/2017, 04:33


Τι πιστεύετε guyς οι επιλογές μας έχουν την δύναμη να διαμορφώσουν και να αλλάξουν τον τρόπο ζωής μας ή καθοδηγούνται από τη δύναμη της μοίρας; Έχουν ισχύ ή είναι στην ουσία υποκειμενικές μας προτιμήσεις; Αν είναι αυτόβουλες γιατί πολλοί άνθρωποι που προσπαθούν με χίλιους τρόπους να αλλάξουν την ζωή τους δεν τα καταφέρνουν και κάποιοι άλλοι αυτόματα οδηγούνται εκεί που θέλουν; Υπάρχει η πεποίθηση ότι οι μεν μπορεί να κάνουν λάθος και οι δε όχι. Πως είναι δυνατόν κάποιος που σκέφτεται  πολλές παραμέτρους σε έναν στόχο να του ξεφεύγει κάτι ενώ άλλος που δεν το σκέφτεται καν να ενεργεί σωστά; Ισχύει η παροιμία "Και χείρα κίνει" ή χρειάζεται μόνο η εύνοια της Θεάς Αθηνάς; Ακούω απόψεις.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Duality
Administrator
Administrator
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 23
Περιοχή : Αθήνα
Αριθμός μηνυμάτων : 4750
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;    26/2/2017, 23:04

Εγώ θεωρώ ξεκάθαρο ότι έχουν ισχύ οι επιλογές μας. Ένα απλό ναι ή ένα απλό όχι μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή. Αν ξέρεις π.χ. τι ψάχνεις ή τι δε θα αποδεχτείς, δε θα χάσεις χρόνο σε άλλα πράγματα και θα έχεις μεγαλύτερες πιθανότητες να βρεθείς εκεί που ταιριάζεις. Παράλληλα όμως η πρόσβαση των ανθρώπων στη γνώση είναι περιορισμένη. Δεν μπορώ να ξέρω εγώ που ξεκινάω από το σπίτι μου ποιος είναι πιωμένος και θα περάσει από τη διασταύρωση που θα περάσω κι εγώ και θα με χτυπήσει με τ' αυτοκίνητο και θα μείνω στον τόπο. Αυτός είναι πιωμένος για τους δικούς του λόγους και όλα είναι συνδεδεμένα αιτιακά, απλώς εγώ δεν μπορώ να τα ξέρω. Απλώς και μόνο υπάρχοντας είμαι εκτεθειμένος στις πιθανότητες της ζωής. Είτε βγω από το σπίτι και με χτυπήσει αυτοκίνητο είτε μείνω στο σπίτι και με πλακώσει από σεισμό.

Αυτό που λες ότι άλλος που δεν το σκέφτεται καν ενεργεί σωστά συνήθως σημαίνει ότι έχει είτε ένστικτο που είναι μία γνώση εσωτερική που έχει χτιστεί από τις συσσωρευμένες εμπειρίες αλλά είναι ανεξήγητη και ασαφής για το άτομο (γιατί δεν έχει συγκεκριμένες μνήμες, αλλά ένα μείγμα), είτε πάρα πολλή τύχη για μια μικρή περίοδο (π.χ. αν κερδίσεις τζόκερ ή βρέθηκες στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή- το ίδιο που έλεγα πάνω αλλά στο θετικό), είτε έχει μια γενικότερη τάση οπορτουνισμού και κρατιέται από όποια ευκαιρία βρει, είτε έχει μια αυτοπεποίθηση ή θετική διάθεση και οι άνθρωποι γύρω του τού προσφέρουν πράγματα από μόνοι τους χωρίς να τα αξίζει απαραίτητα από άποψη ικανοτήτων είτε δεν ξέρω, δε μου έρχεται κάτι άλλο τώρα. Γενικώς εντέλει εξηγείται αν το ψάξουμε και ας μην το βλέπουμε με την πρώτη όταν μας πρωτοπαρουσιάζεται. Εγώ πάντως θεωρώ πάντοτε σημαντική τη σκέψη και νομίζω ότι ο άνθρωπος που μετά από σκέψη θα επιλέξει και τον οπορτουνισμό ακόμη είναι σε πολύ καλύτερη θέση από αυτόν που τον επέλεξε χωρίς να το έχει συνειδητοποιήσει, απλώς γιατί τέτοια ήταν η φύση του π.χ. ή τα ερεθίσματά του. Γιατί αυτό μπορεί να τον οδηγήσει και σε λανθασμένους υπολογισμούς πολύ πιο εύκολα από κάτι που έχει προκύψει από καλής ποιότητας ενεργητική σκέψη. Τέλος, μπορεί εκείνο το άτομο να φαίνεται εξωτερικά να μη σκέφτεται λόγω ταχύτητας και αποφασιστικότητας, αλλά μέσα του να έχει πολύ ξεκάθαρη εικόνα για το τι κάνει και το τι θέλει.

_________________
"The happiest man on earth would be able to use the Mirror of Erised like a normal mirror, that is, he would look into it and see himself exactly as he is."

Ίσως, αν κάθε στιγμή φανταζόμασταν έναν καθρέφτη απέναντί μας, να κάναμε πιο αντικειμενικά καλές επιλογές.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Συνδεδεμένος
50shades_of_gay
Forum Baby
Forum Baby
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : B. Eλλάδα
Αριθμός μηνυμάτων : 27
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;    27/2/2017, 05:07

Συμφωνώ εν μέρει με την άποψή σου αλλά πολλές φορές βλέπουμε τα πράγματα υποκειμενικά και όχι όπως είναι. Ένας πάμπλουτος ο οποίος δεν δύναται να διανοηθεί τη ζωή του χωρίς το άει φον 7 συνεπώς δεν μπορεί να πιστέψει ότι υπάρχουν στην άλλη άκρη του κόσμου άνθρωποι που πεθαίνουν από την ασιτία. Πως εξηγείται ότι μερικοί άνθρωποι ξέρουν τι θέλουν, κάνουν τα πάντα γύρω από τον στόχο τους, δοκιμάζουν τα πάντα αλλά δεν τον πετυχαίνουν ποτέ γιατί μπαίνουν στη μέση ανασταλτικοί παράγοντες; Ενώ οι περισσότεροι έλκουν τις καταστάσεις στρωμμένες πάνω τους;

πχ
Εδώ και ένα μήνα έχω στείλει 20 βιογραφικά για να βρω μια καλύτερη δουλειά χωρίς να πάρω απάντηση. Προχτές μου ήρθε ένα απαντητικό μειλ για μια πολυ καλή δουλειά σε εταιρεία και μου επισυνάφθηκε μια ονλάιν αξιολόγηση γλωσσικού και μαθηματικού προσανατολισμού με όριο λήξης τις 3 μέρες. Το είδα το μειλ 1 ώρα μετά τη λήξη του χρόνου. Παρόλα αυτά συμπλήρωσα το ηλ.τεστ και προφανώς το πέρασα γιατί την επόμενη μέρα με πήραν τηλέφωνο από το τμήμα ανθρ.δυναμικού για μια τηλεφωνική συνέντευξη. Η τηλεφωνήτρια φάνηκε ευχαριστημένη από τις απαντήσεις μου, εγώ τα πήγαινα τέλεια, είχα λέγειν και προφανώς την εντυπωσίασα. Την ώρα που πήγε να με ρωτήσει κάτι τελευταίο χάθηκε το σήμα και έκλεισε το κινητό.Το σήμα μου ήρθε μετά από 5 λεπτά και βρήκα 2 αναπάντητες κλήσεις από το το hr dept. Έλα όμως που με έπαιρναν με απόκρυψη και δεν είχα το νούμερο να τους ξαναπάρω. Τους έστειλα μειλ και τους εξήγησα τι έγινε και δεν πήρα κάποια απάντηση. Πήρα τηλέφωνο στην εταιρεία αλλά δεν με συνέδεσαν απλά άφησα το μήνυμα και θα το διαβίβαζαν στο αρμόδιο τμήμα.
  Πριν 5 μέρες είχα κανονίσει ραντεβού στην διπλανή πόλη και 2 Κm πριν μπω στην πόλη έστησαν μπλόκα οι αγρότες και δεν μπορουσα να περάσω. Οπότε γύρισα πίσω και το ακύρωσα. Μια άλλη φορά είχα κανονίσει ραντεβού του αγ Βαλεντίνου και 5 λεπτά πριν το δείπνο έσβησε η μπαταρία του αυτοκινήτου μου και δεν μπορούσα να πάω.

Πόσες σωστές επιλογές να κάνεις όταν υπάρχουν τόσοι αντιαστάθμητοι παράγοντες που κάθε φορά τις αφοπλίζουν; Για κάθε επιλογή πρέπει δηλαδή να σκεφτόμαστε και 125 εναλλακτικά plan b?
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Duality
Administrator
Administrator
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 23
Περιοχή : Αθήνα
Αριθμός μηνυμάτων : 4750
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;    27/2/2017, 11:53

Μα και ο πάμπλουτος κάλλιστα θα μπορούσε να χάσει τα λεφτά του από απερισκεψία (π.χ. εθισμό στον τζόγο) ή τη ζωή του από αλαζονεία. Τόσοι και τόσοι έχουν χαθεί άδοξα. Βλ. και το τραγικό με την Πόρσε που συνέβη χθες, νομίζω. Που πέθαναν οι δύο επιβάτες της και δύο επιβάτες σταματημένου αυτοκινήτου. Μπορούν να συμβούν οι πιο φρικτές συμπτώσεις, αλλά ευτυχώς είναι σπάνιες για κάθε άνθρωπο. 

Κοίταξε, αυτό που ρωτάς έχει να κάνει με το αν πιστεύεις πως ο κόσμος κινείται με βάση κάποιο σκοπό. Αν πιστεύεις πως υπάρχουν άνθρωποι που είναι "καταδικασμένοι" να μην πετυχαίνουν γιατί αυτή είναι η μοίρα τους τότε θα βλέπεις τις αποτυχίες και τα παθήματά τους ως απόδειξη αυτής της μοίρας. Και για τους "ευνοημένους" το αντίστοιχο. Εγώ δεν πιστεύω κάτι τέτοιο. Εγώ πιστεύω ότι υπάρχουν μόνο αιτίες που όπως είπα ήδη από πάνω είναι πολλές φορές απρόβλεπτες για τους ανθρώπους γιατί είναι τόσο περιορισμένοι. Δεν μπορείς να κάνεις πάντα τις σωστές επιλογές για κάθε αστάθμητο παράγοντα. Αυτά που σου συνέβησαν ήταν ατυχή γεγονότα. Κανονικά π.χ. οι άνθρωποι πρέπει να ελέγχουν τα emails τους καθημερινά, αν ενδέχεται γενικώς να δεχτούν σημαντικά μηνύματα. (χωρίς να σημαίνει ότι σε κατηγορώ. απλώς είναι προτιμότερη συμπεριφορά) Το email ήρθε τη μέρα που ήρθε γιατί κάποιος εργαζόμενος εκείνη τη μέρα είδε το βιογραφικό σου και αποφάσισε να κάνει την απαραίτητη δουλειά για να επικοινωνήσει μαζί σου. Το σήμα από κάποιες αιτίες χάθηκε και γενικώς χάνεται πολύ συχνά και ακόμη και όταν δε χρησιμοποιούμε το κινητό, οπότε απλώς συνέβη τη λάθος στιγμή. Τη λάθος στιγμή για σένα και για τους υποκειμενικούς σου στόχους. Αλλά δε θεωρώ πως υπάρχει κάτι μαγικό που καθορίζει τη μιζέρια σου, ας πούμε. Και οι αγρότες συνέχεια στήνουν μπλόκα πλέον παντού. Κι εγώ έχασα μάθημα που διάβασα. Τις μισές φορές δεν ενημερώνομαι για απεργίες κλπ. γιατί ξεχνιέμαι και υποθέτω αφελώς πως όλα θα πάνε με το μέρος μου και τελικώς είχαν ανακοινώσει μπλόκο τις προηγούμενες μέρες και έφτασα να ετοιμαστώ και να πάρω μετρό και να φτάσω μέχρι τη στάση λεωφορείου για να αλλάξω μέσο και τότε είδα ένα κάρο κόσμο να περιμένει χωρίς νόημα και γύρισα μισή ώρα μετά πίσω καταπογοητευμένος. Και η μπαταρία του αυτοκινήτου π.χ. μπορεί να ήταν παλιά ή μπορεί να μην κινούσες το αυτοκίνητο γενικά και το πήρες μόνο επειδή ήταν ειδική μέρα. Δε νομίζω ότι για κάθε επιλογή πρέπει να σκεφτόμαστε και 125 εναλλακτικά σχέδια, γιατί δεν μπορούμε να καταναλώνουμε τόση ενέργεια, αλλά πιστεύω ότι από κάθε λάθος ή ατυχία χρειαζόμαστε να μαθαίνουμε έστω κάτι (ειδικά για πράγματα σημαντικά) και ότι χρειαζόμαστε και να αποδεχτούμε ότι πολλές φορές τα πράγματα είναι έξω από τον έλεγχό μας. Έχουν ισχύ οι επιλογές μας, αλλά πάντοτε θα είμαστε εκτεθειμένοι σε ό,τι συμβαίνει έξω από εμάς ανεξάρτητα από εμάς μέχρι που μας συναντάει και συμβαίνει μια μοναδική αλληλεπίδραση. Αυτό που λένε οι άνθρωποι ότι όλα για κάποιο λόγο γίνονται εγώ δεν το πιστεύω με την έννοια του σκοπού, του για να φτάσουμε κάπου που έχει προαποφασιστεί, αλλά με την έννοια ότι όντως το κάθε πράγμα έχει από πίσω του πολλές πολλές αόρατες στη δική μας υποκειμενικότητα αιτίες. Αλλά αυτό είναι και πνευματική συζήτηση, όπως π.χ. οι θεοί. Δηλαδή αν δεν μπορείς να το δεις, δεν μπορώ να σε πείσω εύκολα. Μπορώ περισσότερο γιατί οι αιτίες είναι ενδοκοσμικές ενώ ο θεός εξωκοσμικός και συνεπώς τις αιτίες τις γνωρίζουμε καθημερινά ενώ τον θεό ποτέ (είτε υπάρχει είτε όχι), αλλά και πάλι αν έχεις πειστεί πως υπάρχει μοίρα είναι πιθανώς αρκετά δύσκολο να σκεφτείς αλλιώς. Πόσες φορές πάντως ΔΕΝ έχεις καταστραφεί από την τύχη; Θυμάσαι τις ατυχίες γιατί ξεχωρίζουν με την παράνοιά τους, αλλά οι περισσότερες μέρες σου φαντάζομαι θα είναι αρκετά προβλέψιμες. Δε βγαίνεις έξω και σε χτυπούν ασταμάτητα ανεύθυνοι οδηγοί παρόλο που είναι παραπάνω από όσοι θα θέλαμε. Δε σε κουτσουλάνε συνέχεια πουλιά, δε σε βρίσκουν όλες οι αρρώστιες του κόσμου, δε βρέχει πάντα με το που βγεις από το σπίτι για να σε τρολλάρει το σύμπαν σαν με σύννεφο από καρτούν που σε ακολουθεί, δεν, δεν, δεν... Κάποιος που ζει 70 χρόνια θα έχει πολλές άτυχες περιόδους αλλά και πολλές τυχερές και πολλές ουδέτερες. Πιστεύω ότι είναι μία η άλλη στο τέλος σε γενικές γραμμές, αν και υπάρχουν και εξαιρέσεις, π.χ. παιδάκια που πεθαίνουν πριν καν προλάβουν να ζήσουν και άτομα που τους δίνονται όλα έτοιμα και σε αφθονία από την αρχή. Ο μέσος όρος παλεύει, ας πούμε, σχετικά δίκαια ή άδικα, ανάλογα και με το σημείο του κόσμου όπου γεννήθηκε και τη συγκεκριμένη οικογένεια κλπ. Οι Έλληνες π.χ. τώρα που επιλέγουν να μείνουν στην Ελλάδα και να χτίσουν εδώ τη ζωή τους παλεύουν αυτά τα χρόνια κυρίως άδικα.

Όπως και να 'χει, λυπάμαι πραγματικά για τις ατυχίες που πέρασες... Ελπίζω να μην επηρεάσουν τη σκέψη σου και αρχίσεις να νιώθεις εγκλωβισμένος. Γιατί έτσι μπορεί και να εγκαταλείψεις πιο πολύ την προσπάθεια και δεν το θέλω αυτό για κανένα. Είναι πολλά τα καλά για τα οποία μπορούμε και είναι ωραίο να ελπίζουμε!

_________________
"The happiest man on earth would be able to use the Mirror of Erised like a normal mirror, that is, he would look into it and see himself exactly as he is."

Ίσως, αν κάθε στιγμή φανταζόμασταν έναν καθρέφτη απέναντί μας, να κάναμε πιο αντικειμενικά καλές επιλογές.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Συνδεδεμένος
50shades_of_gay
Forum Baby
Forum Baby
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : B. Eλλάδα
Αριθμός μηνυμάτων : 27
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;    27/2/2017, 15:45

Duality έγραψε:
Μα και ο πάμπλουτος κάλλιστα θα μπορούσε να χάσει τα λεφτά του από απερισκεψία (π.χ. εθισμό στον τζόγο) ή τη ζωή του από αλαζονεία.
Μιλούσα για τη δεδομένη χρονική στιγμή που κάποιος πλούσιος δεν μπορεί να καταλάβει τον φτωχό και το αντίστροφο, όχι για το τι μπορεί να στιγμεί εν τη πάροδο του χρόνου. Σίγουρα όλοι οι ρόλοι είναι αναστρέψιμοι.Όντως το δυστύχημα αυτό είναι τρομερό και δυστυχώς δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν τέτοια γεγονότα. Κάποιος που δεν αντιμετωπίζει δυσκολίες δεν μπορεί να καταλάβει κάποιον που ζει δύσκολα και τον χαρακτηρίζει μίζερο και ο πρώτος όταν συναντήσει ελάχιστες δυσκολίες συγκριτικά πιο ήπιες από τον δεύτερο αντικειμενικά γκρινιάζει περισσότερο αλλά δεν αποκαλεί τον εαυτό του γκρινιάρη.
πχ
Έχω έναν φίλο που αποκαλούσε κάποια άτομα στην παρέα μίζερα επειδή είχαν κάποια θέματα υγείας. Όταν ο ίδιος αρρώστησε και μπήκε 2 ώρες στο νοσοκομείο ήταν σαν κλαμμένο μ..ωρό. Άλλη φορά έλεγε σε κάποια άλλη φίλη μου που μασ διηγούταν περιστατικά από τη δουλειά της όπου το αφεντικό της χρωστούσε 2 μισθούς , "ωραία και τι γκρινιάζεις τώρα;" και μόλις βρέθηκε να του χρωστούν 60 ευρώ μόνο,  εκέινος κλαιγόταν 2 μήνες σε όλους και έλεγε πότε θα μου τα δώσουν.

Τι μπορούμε να μάθουμε από την ατυχία αφού όπως και να πράξουμε αν συμβεί θα συμβεί και δεν θα μπορούμε να την αλλάξουμε;  Τα μειλ τα έλεγχα και τα ελέγχω κάθε μέρα, το αυτοκίνητο το είχα ελέγξει και το είχα χρησιμοποιήσει την προηγούμενη μέρα και δούλευε. Μόνο προβλέψιμες δεν είναι οι μέρες μου, και με κουτσουλάνε τα περιστέρια, και καθρέφτες σπάω καταλάθος όσο για τις αρρώστιες φυσικά μου χτυπάν την πόρτα άμεσα και το τελευταίο διάστημα έμεσα.Τα τελευταία 3 χρόνια πηγαινοέρχομαι στο νοσοκομείο κάθε βδομάδα συνοδεύοντας κάποιο συγγενικό μου πρόσωπο κΑΙ θα το κάνω εφόρου ζωής. Τους τελευταίους 4 μήνες κοιμόμουν σε καρέκλα 2 ώρες κάθε βράδυ. Κάποιος μπορεί να πει ότι αυτά δεν είναι τίποτα και να κάνει ολόκληρη σκηνή γιατί δεν βρήκε το άιφον το 6 ή του έκοψαν 50 ευρώ από το μισθό ή γιατί δεν κυκλοφόρησε η 6η σεζόν του game of thrones.

Επίσης πως μαθαίνουμε από τα λάθη μας όταν κάθε άνθρωπος δεν είναι ίδιος; πχ μπορεί σε μια σχέση  να είσαι κτητικός και ο άλλος να σε πει ζηλιάρη και να σε χωρίσει. Στην επόμενη έχοντας μάθει ένα λάθος σου να μην είσαι κτητικός και ο άλλος να σε χωρίσει επειδή είσαι αδιάφορος και μπορεί να σε χαρακτηρίσει και συυναισθηματικά κενό.

Δεν πιστεύω ότι κάθε τι που μας συμβαίνει έχει μοιρολατρικό σκοπό και αποσκοπεί σε κάτι παρά μόνο ότι πάνω από τον καθένα μας ξεχωριστά υπάρχει μια αύρα, μια δύναμη που μας στέλνει  σε κάποια κατάσταση ή έλκει μια κατάσταση πάνω μας. Το έχω δει. Έχω συναντήσει άτομα που έχουν μια τέτοια ενέργεια πάνω τους που έλκουν όλους τους άλλους ανθρώπους κοντά τους. Έχω γνωρίσει άτομα που είναι οι μεγαλύτεροι γκρινιάρηδες στον κόσμο, χωρίς ωραία εμφάνιση, χωρίς χιούμορ   καιι όλοι τουυς κάνουν παρέα γιατί αυτή τη γκρίνια τη βρίσκουν χαριτωμένη κ καρτουνίστικη. Προσωπικά έχω τον ανθρωποδιώχτη. Έχω πάει 3 φορές σε σεμινάρια νέων,μιλούσα με όλους αλλά  από τα 65 άτομα έχουν  κρατήσει επαφή μαζί μου μόνο 2-3 και αυτοί αραιά και που. Ένας φίλος μου που πήγε σε ένα τέτοιο σεμινάριο γνώρισε τυχαία ένα άτομο κοινωνικό που τον έβαλε σε 2 παρέες των 20 ατόμων και τώρα ο ίδιος από 2 φίλους απέκτησε 202.  Στο στρατό ήμουν ιδιαίτερα κοινωνικός και με συμπαθούσαν όλοι και παρόλα αυτά μετά από τόσα χρόνια μόνο   1 άτομο θέλησε κ κράτησε επαφή μαζι μου.

Έχω στείλει με courier 20 αιτήσεις καταγεγραμμένες σε διάφορες προκηρύξεις όλο το 2016 και με απέρριψαν σε όλες. Τζάμπα τα 100 ευρω που έδωσα στα έξοδα μεταφοράς.  Και όλους τους φίλους και γνωστούς μου τους απέρριψαν σε 2-3 προκηρύξεις αλλά τους προσέλαβαν σε 1-2. Τη μια μου ακύρωναν την τάδε πιστοποίηση την άλλη μου έβγαζαν λάθος τα χρόνια προυπηρεσίας, την άλλη χάνονταν έγγραφα που κατέθετα.

Ποια η ισχύς των επιλογών τότε myfriend?

Λογικό δεν είναι και να απελπιστεί, και να νευριάσει, και να απηυδύσει, και να ζηλέψει  κάποιος όταν κάνει 100 προσπάθειες και δεν κινείται και βλέπει όλους τους άλλους δίπλα του με 2-3 προσπάθειες να κινούνται 100 βήματα μπροστά;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Duality
Administrator
Administrator
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 23
Περιοχή : Αθήνα
Αριθμός μηνυμάτων : 4750
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;    27/2/2017, 19:50

Άσχημα αυτά, πολύ άσχημα... :/

Αυτό που λες στην αρχή έχει να κάνει με την ενσυναίσθηση. Κατά πόσο δηλαδή μπορεί κάποιος να μπει στη θέση κάποιου άλλου και να αναγνωρίσει και να δεχτεί την εμπειρία του. Πολλοί άνθρωποι δυστυχώς κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Λέμε όλοι συχνά ότι ο καθένας είναι διαφορετικός, αλλά λίγοι το αντιλαμβάνονται πραγματικά αυτό σε όλη του την έκταση. Συχνά καταλήγουν να απορρίπτουν την εμπειρία και τα συναισθήματα των άλλων γιατί δεν ταιριάζουν στα δικά τους προσωπικά κριτήρια. Αν όντως θέλει να είναι φίλος με αυτά τα άτομα στην παρέα ο συγκεκριμένος που ανέφερες τότε χρειάζεται να βρει τρόπο να τους συναντήσει συναισθηματικά. Δεν μπορεί να υπάρξει φιλία αλλιώς.

Αλλά ας μην ξεφύγουμε από το θέμα. Και από την ατυχία μπορούμε να μάθουμε κάτι. Π.χ. να αφήνουμε μεγαλύτερο περιθώριο χρόνου στα πράγματα ή οτιδήποτε. Δε θεωρώ ότι είναι ευθύνη μας να ψάχνουμε να μαθαίνουμε από παντού αλλά και οι μικρές λεπτομέρειες είναι χρήσιμες. π.χ. στο δυστύχημα ο οδηγός που πάρκαρε άφησε το αυτοκίνητο εκτεθειμένο στη διαγώνιο. Θα μου πεις ποιος να το σκεφτεί αυτό και τι φταίει ο άνθρωπος, πάρκαρε κανονικά και θα συμφωνήσω ΑΠΟΛΥΤΑ. Αυτό όμως προσωπικά έτυχε να το σκεφτώ πριν πολλά χρόνια γεωμετρικά για κάποιο λόγο και, αν και δεν οδηγώ, αν οδηγήσω κάποια στιγμή, θα το έχω στο νου μου να το προσέχω. Δεν το θεωρώ παράνοια γιατί δεν το σκέφτομαι με φόβο. Είναι αυτό που είπα πριν. Μια μικρή λεπτομέρεια που όταν μου είναι εύκολο την προτιμώ. (π.χ. εκεί είχε χώρο να το παρκάρει σε πιο ασφαλές σημείο, αλλά δε λέω και να μην παρκάρει καθόλου αν δεν υπάρχει χώρος. εντάξει μετά το ρισκάρεις). Αλλά ναι, στην προκειμένη με το που είδα το βίντεο λέω ρε φίλε πόσο κρίμα γιατί αυτό εγώ είχε τύχει να το σκεφτώ και αν το είχε σκεφτεί κι αυτός τώρα θα είχε σωθεί η οικογένειά του από κάτι τόσο μικρό. Μια φαινομενικά ασήμαντη απόφαση.

Για τα mails με μπέρδεψες λίγο γιατί είπες πως το είδες μία ώρα μετά τη λήξη και σου το είχαν στείλει πριν 3 μέρες. Αλλά τέλος πάντων, δεν έχει σημασία. Δεν κοιτάζω να σε κατηγορήσω για κάτι που έχει ήδη συμβεί. Εμένα ο προσανατολισμός μου είναι πάντα στο μέλλον. Τι κάνουμε από εδώ και πέρα. Ό,τι ήξερες ήξερες και ό,τι δεν ήξερες δεν ήξερες. Τα υπόλοιπα που γράφεις είναι πολύ άσχημα και θα επανέλθω. Προς το παρόν να πω ότι λυπάμαι πραγματικά και είναι κρίμα να τα περνάς αυτά!

Σε καταστάσεις που έχουν να κάνουν συγκεκριμένα με τους ανθρώπους τα πράγματα είναι όντως πιο περίπλοκα. Δεν μιλάμε πλέον για φυσική που την προβλέπεις όσο να 'ναι πιο εύκολα. Εκεί λοιπόν τα λάθη είναι θέμα αντιλήψεων των ανθρώπων. Για μένα η αποτυχία είναι η απόσταση ανάμεσα στην επιθυμία του ανθρώπου για ένα αποτέλεσμα και στο αποτέλεσμα που εντέλει πραγματοποιήθηκε. Π.χ. αν πιάσεις ένα λαστιχάκι και ασκήσεις δύναμη και πεταχτεί στα πόδια σου, συνέβη αυτό ακριβώς που περιέγραψα. Έπιασες ένα λαστιχάκι, άσκησες δύναμη και πετάχτηκε στα πόδια. Αν όμως είχες στο μυαλό σου ότι ήθελες να το πετάξεις απέναντι το ότι πετάχτηκε στα πόδια σου σημαίνει ξαφνικά αποτυχία για τον σκοπό που είχες. Έτσι λοιπόν στα μάτια ενός ανθρώπου η κτητικότητα είναι αποτυχία και στα μάτια ενός άλλου η κτητικότητα επιτυχία. Μπορεί π.χ. ο πρώτος να μη θέλει πραγματικά δέσμευση και ο δεύτερος να είναι πολύ ανασφαλής. Βέβαια εγώ θεωρώ την κτητικότητα εξαρχής αρνητικό όρο. Νομίζω ότι χρειάζεται αγάπη και επένδυση με παράλληλη την διατήρηση της προσωπικής ελευθερίας του καθένα. Θεωρώ τον εαυτό μου απλώς ανεξάρτητο. Σε τέτοια περίπτωση πάντως αποφασίζεις για τον εαυτό σου και όχι για τον άλλο. Μαθαίνεις και από τις δύο περιπτώσεις που είπες όχι τι θέλουν οι άνθρωποι γενικά, αλλά πώς θεωρείς εσύ σωστό να φέρεσαι στους ανθρώπους. Όχι πώς να γίνω για να αρέσω στους άλλους. Αλλά πώς να γίνω για να αρέσω σε μένα. Και από εκεί και πέρα αρχίζεις εσύ να κρίνεις κατά πόσο σε καλύπτουν τα άτομα που συναντάς και τι μπορείς να δουλέψεις μαζί τους και τι όχι.

Ενδιαφέρον αυτό για την αύρα. Δε θεωρείς ότι είναι κι αυτή ένα κομμάτι του κόσμου όπως όλα τα άλλα; Μια απλή αιτία. Πιστεύεις ότι γεννιέσαι μ' αυτή και τέλος ή μπορείς και να την κατακτήσεις στην πορεία αν προσπαθήσεις; Εγώ νομίζω ότι η αύρα είναι μια ανοιχτή/θετική διάθεση ή εκφράσεις προσώπου (π.χ. χαμόγελο) ή στάση σώματος ή οτιδήποτε. Εσύ πώς την ορίζεις; Επίσης αυτά που βλέπεις εσύ ως άσχημη εμφάνιση ή κακό χιούμορ εξετάζονται από τα άλλα άτομα με άλλες αντιλήψεις που είπαμε και πάνω. Π.χ. έχω φίλες που συμπαθούν άτομα που αντιπαθώ και αυτά τα άτομα αντιπαθούν αυτές και συμπαθούν κάποια άλλα άτομα και εκείνα τα άτομα συμπαθούν και τα προηγούμενα και εμένα και γενικώς καταλήγουμε πάλι στο ότι όλοι είναι διαφορετικοί και δημιουργούνται περίπλοκα πλέγματα. Εσύ π.χ. προσπάθησες να κρατήσεις αυτά τα άτομα στη ζωή σου; Ένιωσες να υπάρχει χημεία; Ήσουν ο εαυτός σου και τους συμπαθούσες και ήταν κι αυτοί οι εαυτοί τους και σε συμπαθούσαν; Μπορεί π.χ. να μην έχουν χώρο στη ζωή τους. Ντε και καλά να σε βγάλουμε κατώτερο; Στο πηγάδι κατούρησες; Μια χαρά άνθρωπος θα είσαι κι εσύ! Με κάποιους θα ταιριάξεις με κάποιους όχι. Είχα κάνει μια εργασία με κάτι πολύ ενδιαφέρουσες κοπέλες και κανονίζαμε μήνες ολόκληρους να βγούμε και όλο οι μισές δεν μπορούσαν. Είχαν γκόμενους, δουλειές, μαθήματα, ιστορίες και ήμαστε 5-6, ξέρω γω, μαζί με μένα. Ε κι εγώ σταμάτησα να ασχολούμαι γιατί δεν καίγομαι κιόλας να κυνηγάω επ' αόριστον. Όποιος θέλει πραγματικά βάζει την προσπάθεια, θυσιάζει και κάτι και έρχεται και μόνος του. Οπότε σκέφτομαι «ευτυχώς έχω παραπάνω από αρκετά άτομα που τα αγαπάω απίστευτα και με αγαπούν εξίσου και δεν εξαρτώμαι από τον κάθε ξέμπαρκο». Που έτσι κι αλλιώς ευχαριστιέμαι και τη μοναξιά εδώ που τα λέμε, οπότε εδώ είμαι τυχερός όπως και να 'χει.

Επιστρέφω λοιπόν στις ατυχίες. Έχεις περάσει κι εσύ πραγματικά πολλές, και εγώ προσωπικά δε θα σου τις μείωνα σε καμία περίπτωση! Θα σου αλλάξω μόνο μία λέξη το "λογικό" και θα σου το κάνω "φυσικό". Νομίζω ότι για οποιονδήποτε άνθρωπο είναι φυσικό να απελπιστεί και να αγανακτήσει όταν συναντά τόσα μα τόσα εμπόδια ακόμη και για τα πιο απλά πράγματα. Χρειάζεσαι κατανόηση γι' αυτά, γιατί είναι άσχημα. Δεν ξέρεις πώς να τα διαχειριστείς εκείνη την ώρα και ειδικά τόσο κοντά στο ξεκίνημα της ζωής σου. Αναρωτιέσαι τι τρέχει με μένα επιτέλους και γιατί αυτή η αδικία και όντως ζηλεύεις και τους άλλους. Όχι απαραίτητα με κακία, αλλά γιατί εσύ δεν έχεις αυτά που θα ήθελες. Δε σου φταίνε οι άλλοι. Εσύ ο ίδιος δεν είσαι πλήρης, και σου λείπει αυτό. Πάρα πολύ. Παράλληλα όμως δε θα σε βοηθήσει να αποκτήσεις μια νέα διαστρεβλωμένη λογική. Αυτό το έμαθα με έναν από τους πιο παράξενους τρόπους και δεν ξέρω αν το έχω ξαναπεί εδώ. Είχα γράψει ένα διαγώνισμα στην έκθεση σε φροντιστήριο και υπήρχε σε ένα κείμενο ένα επιχείρημα ότι δεν πρέπει οι άνθρωποι να απελπίζονται. Και έπρεπε να αξιολογήσουμε την εγκυρότητά του. Μας είχαν πει γενικά στα επιχειρήματα πως ακόμη και το αποτέλεσμα να μην πετύχουμε σωστό αρκεί να δείξουμε τη λογική μας σκέψη και μπορεί να πιαστεί σωστή από μόνη της. Εγώ λοιπόν έγραψα πως το επιχείρημα ήταν άκυρο, γιατί όταν ένα καταστροφικό αποτέλεσμα είναι επιστημονικά απολύτως βέβαιο είναι λογική αντίδραση η απελπισία. Όμως μου πιάστηκε λάθος και ποτέ δεν έμαθα γιατί, αλλά πάντοτε ένιωθα ότι είχα δίκιο και απλώς δεν ασχολήθηκαν να καταλάβουν τη σκέψη μου. Τελικώς όμως μετά από πολλά χρόνια διαπίστωσα ότι η απελπισία είναι δικαιολογημένη αντίδραση και φυσική πολλές φορές, αλλά είναι συναισθηματική. Ποτέ δεν είναι λογική ή ωφέλιμη. Δεν είναι επιλογή να χάσουμε την όρεξη για προσπάθεια (ή άντε ας εξαιρέσουμε την ευθανασία). Οπότε χτίζε τον εαυτό σου καθημερινά, όπως εσύ τον θέλεις καλύτερα. Αξίζεις όπως όλοι οι άνθρωποι και απλώς ψάχνε και περίμενε τα μάτια που θα το δουν στην περίπτωσή σου!

_________________
"The happiest man on earth would be able to use the Mirror of Erised like a normal mirror, that is, he would look into it and see himself exactly as he is."

Ίσως, αν κάθε στιγμή φανταζόμασταν έναν καθρέφτη απέναντί μας, να κάναμε πιο αντικειμενικά καλές επιλογές.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Συνδεδεμένος
N.G95
Moderator
Moderator
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 21
Περιοχή : Thessaloniki
Αριθμός μηνυμάτων : 3574
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;    27/2/2017, 23:51

Σπόιλερ:
 

_________________
Σπόιλερ:
 


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
50shades_of_gay
Forum Baby
Forum Baby
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : B. Eλλάδα
Αριθμός μηνυμάτων : 27
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;    28/2/2017, 00:22

Σ ευχαριστώ για τα ωραία σου λόγια duality, πολύ ενθαρυντικά και μου  γλίτωσες και 50 ευρώ από συνεδρία στον ψυχολόγο, οπότε σε περίπτωση που δεν έχουν χρόνο οι φίλες σου μόλις βρεθούμε για καφεδάκι  χρωστάω κέρασμα!!!
   Το ατύχημα που αναφέρεις νομίζω ότι δεν θα μπορούσε να είχε αποφευφχθεί όπου και να πάρκαρε ο οδηγός γιατί η πόρσε πήρε σβάρνα όλη την περιοχή του πάρκινγκ. Και πιο μπροστά πάλι θα το μάζευε, άσε που μετά έγινε και η έκρηξη. Δίπλα ήταν ο κόμβος αναστροφής. Δεν θα μπορούσε ο οδηγός να σταματήσει με αλάρμ γιατί θα εμπόδιζε την κυκλοφορία σε κάποιο άλλο αμάξι που πιθανόν θα ήθελε να κάνει στροφή. Η μόνη περίπτωση που θα μπορούσαν τα 2 άτομα να είχαν σωθεί θα ήταν να μην είχαν σταματήσει καθόλου σε εκείνο το σημείο. Κρίμα πάντως!!Να μην συμβαίνουν τέτοια περιστατικά!!!


    Με έστειλες τώρα με αυτό που είπες με την έκθεση, όντως η απελπισία δεν είναι λογική αντίδραση. Πρέπει να ήσουν άριστος σε αυτό το μάθημα, έχεις μια φυσική ροπή στον γραπτό λόγο. Φαίνεται άλλωστε. Αλλά δυστυχώς είμαστε συναισθηματικά όντα. Οι περισσότεροι. Το θέμα είναι πως εξισσοροπειται η συναισθηματική αστάθεια. Κακά τα ψέμματα η συναισθηματική μου διάθεση επηρεάζεται και από το πέταγμα της πεταλούδας.
   Όσον αφορά την αύρα νομίζω ότι είναι η  εμφάνιση τως τύχης ως μια άγνωστης αιτίας και προέλευσης ενέργεια πάνω σε κάθε  άτομο, η οποία ενέργεια είναι εμφανή μόνο αν δώσεις σημασία στην αντίδραση που προκαλεί. Δεν νομίζω ότι είναι ούτε η θετική μας διάθεση ούτε το χαμόγελο μας. Όσες φορές ήμουν πρόσχαρος και ανοιχτός πετύχαινα  τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που ήθελα. Αντί να με συμπαθήσει ο κόσμος με αντιπαθούσε γι'αυτό και εγώ ήμουν συνεχώς αγέλαστος, αδιάφορος, αλλαζονικός, έβλεπα άτομα στο δρόμο και δεν τους μιλούσα και τις περισσότερες φορές έπιανε και έρχονταν οι άλλοι μόνοι τους και με προσέγγιζαν. Και από την άλλη έχω δει σαν εξωτερικός παρατηρητής άτομα πιο μουντρούχα και κακοδιάθετα από μένα να κερδίζουν τις εντυπώσεις.

ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ


Πριν αρκετό καιρό περπατούσα κάθε μέρα για 2 χρόνια και έκανα γυμναστική σε ένα πολυσύχναστο πάρκο κοντά στη γειτονιά μου. Συχνά καθόμουν στο παγκάκι και ξεκουραζόμουν.  Από όσους περνούσαν ποτέ δεν έτυχε να με ρωτήσει κάποιος ούτε τι ώρα είναι. Μια φορά είχα βγει ραντεβού με ένα πολύ όμορφο αγόρι, ξανθό γαλανομάτικο και μόλις καθίσαμε να ξαποστάσουμε  στο ίδιο παγκάκι μέσα σε 4 λεπτά πέρασε με το ποδήλατο ένα γυμνασμένο και ψηλό παλικάρι και μας πρότεινε να κάνουμε τριο. Δεν έκανα κάτι γιατί πίστευα ότι η δύναμη του άλλου τον έλκυσε και ότι πιο πολύ ήθελε να κάνει σεξ μαζί του απλά επειδή ήμουν κι εγώ εκεί έτυχε. Και ούτε το άλλο το παλικάρι ήθελε να κάνει κάτι. Κάθισε και μου έκανε συντροφιά και ο τύπος ανέβηκε στο ποδήλατο και έφυγε. Αυτή την ενέργεια θέλω να αποκτήσω κι εγώ.
  Πολλές φορές όμως μπορεί ο εγκέφαλός μας να προγραμματίζεται εσφαλμένα ή στενόμυαλα από κακόβουλους φίλους, συγγενείς, στερεότυπα και τα τοιαύτα και αυτό να μας ακολουθεί σε όλη μας τη ζωή. Η άποψή τους περνάει στο υποσυνείδητό μας και αυτοπεριοριζόμαστε γιατί νομίζουμε ότι ανήκουμε μόνο εκεί που μας έχουν οριοθετήσει. (Αυτό τώρα μου θύμισε τον Κυνόδοντα-Τι φλάσμπακ έπαθα οεο?) Και αυτή είναι η αιτία της χαμηλής αυτοεκτίμησης. Γι' αυτό και γω δεν αισθάνομαι ωραία στον ίδιο χώρο  με κάποιον ωραίο άντρα, γιατί υποσυνείδητα πιστεύω ότι είμαι πολύ λίγος κ ετσι χάνω ευκαιρίες. Και αυτό πασχίζω συνεχώς να επιτύχω, να γίνω κάτι αντίστοιχο σωματικά, ενδυματολογικά και με προσωπικότητα που να αναλογεί  σε κάποιον που μου αρεσει για να του αρέσω.
   Επειδή αυτό το διάστημα είμαι σε φάση ανομβρίας  θέλω σαν κολασμένος να κάνω λούτσα πολλά γκαζόν και κήπους αλλά όλα τα ελεύθερα γκαζόν είναι ήδη βρεγμένα ή έχουν αγκάθια ή είναι περιφραγμένα σε θερμοκήπια!!!!
 
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Duality
Administrator
Administrator
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 23
Περιοχή : Αθήνα
Αριθμός μηνυμάτων : 4750
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;    24/3/2017, 11:56

Γλυκούληηηηη! Καταρχάς ΧΙΛΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ που απαντώ μετά από ένα μήνα. Η ζωή μου καταρρέει, έχω τόσες εκκρεμότητες που δε θέλω να ασχοληθώ με καμία! Διατηρώ τη δύναμη της επιλογής και απλώς επέλεξα συνειδητά μετά την εξεταστική να δω τους φίλους μου που τόσο λατρεύω και ήταν και ευκαιρία να ασχοληθώ με άλλα πράγματα που είχα παγώσει προσωρινά. Μη με πιστεύετε! Είμαι εγκλωβισμένος! Βοήθεια! Χαχαχα!... Πώς τα λέεεεεω...   Τέεεεεελος πάααααντων!  Ας απαντήσω έστω τώρα, λοιπόν, γιατί όντως θέλω και θα ευελπιστώ απλώς πως ακόμη και ένα μήνα μετά διατηρεί κάποιο νόημα. 

Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια!   Και ναι, να βγούμε για καφέ αλλά όχι και να με κεράσεις! I'm a strong, independent woman ffs! (Θα μου κάνεις δώρο κολιέ αργότερα)

(Το αφήνω το θέμα με το δυστύχημα, γιατί, αν και έχω σκέψεις πάνω σ' αυτό, είναι όλα λεπτομέρειες και θα μπορούσαμε μόνο κοιτάζοντας το βίντεο να βγάλουμε άκρη. Εξάλλου είναι και τόσο ευαίσθητο θέμα που νιώθω άσχημα να το αναλύω πολλή ώρα. Τουλάχιστον δημόσια. Το είχα χρησιμοποιήσει απλώς ως επίκαιρο παράδειγμα. Δε χωράει πολύ μια τέτοια λογική σε κάτι τόσο φορτισμένο συναισθηματικά. Ελπίζω έστω να αγγίξει αυτή η υπόθεση και άτομα που συνήθως τα χαρακτηρίζει μια κάποια απάθεια και να προσέχουν έστω λίγο παραπάνω στο μέλλον.)

Κοίταξε, είμαστε και συναισθηματικά και λογικά όντα. Είναι η αντιφατικότητα της ύπαρξης. Δύο διαφορετικές αλήθειες ισχύουν την ίδια στιγμή. Από τη μια μπορεί να νιώθουμε π.χ. ότι δε θέλουμε να ξαναερωτευτούμε ποτέ κανέναν και από την άλλη ξέρουμε ότι είναι κι αυτό κομμάτι της ζωής. Εγώ όταν είχα ερωτευτεί πρώτη φορά και ήξερα ότι δε θα έχω ποτέ αυτό που θέλω από το συγκεκριμένο άτομο ένιωθα ότι δε θα ερωτευτώ ποτέ ξανά. Και όμως έχω ερωτευτεί άλλα άτομα, με διαφορετικό τρόπο, για άλλες τους ποιότητες. Και μάλιστα έχω αναρωτηθεί μέχρι πότε μπορεί να συνεχιστεί αυτό. Πόσες φορές μπορούμε να ερωτευτούμε σε μια ζωή μέχρι να καταντήσει γελοίο; Αλλά να που όλο και ξανασυμβαίνει. 

Συναισθηματική αστάθεια είναι λίγο ιδιαίτερος τίτλος. Η ζωή η ίδια έχει πάνω και κάτω συνέχεια. Δεν μπορεί κανείς να μην τα βιώσει αυτά. Αν δεν βιώνει κάποιος αυτές τις συναισθηματικές αλλαγές τότε σημαίνει ότι είτε δε ζει είτε έχει κλειδώσει τα συναισθήματά του με κάποιον τρόπο. Εγώ δηλαδή πιστεύω ότι δεν είναι απαραίτητα στοιχείο της προσωπικότητάς σου αυτή η αστάθεια. Προκαλείται από κάτι πολύ πραγματικό απέναντι. Μπορεί ίσως μόνο να βιώνεις τα άκρα εντονότερα λόγω μιας παραπάνω ευαισθησίας. Υπάρχει και στην ψυχολογία αυτό σε κάποιους ανθρώπους. Αν βάλεις π.χ. ανθρώπους σε ελάχιστα θετικό ή ελάχιστα αρνητικό σχολικό περιβάλλον, τα πιο ευαίσθητα άτομα θα επηρεαστούν στη μάθηση και στην αυτοεκτίμησή τους αναλόγως ενώ τα υπόλοιπα άτομα θα επηρεαστούν σα να βρίσκονταν εξαρχής σε ένα απολύτως ουδέτερο περιβάλλον! Κάποια άτομα είτε εξαιτίας γονιδίων είτε εξαιτίας περιβάλλοντος φαίνονται σαν να έχουν έξτρα αισθητήρες που πιάνουν και τα μικρά πράγματα. Αν αυτό ισχύει για σένα, όπως και για μένα, πιθανώς να σε ακολουθεί μέχρι τέλους και θα χρειαστείς να το αποδεχτείς, αλλά δεν είναι αμιγώς αρνητικό. Το να μπορείς να δεις παραπάνω μουντά χρώματα δεν είναι ευχάριστο, αλλά το να μπορείς να δεις παραπάνω φωτεινά σίγουρα είναι. Αυτό μου αρέσει και από άποψη φιλοσοφίας γιατί υπάρχει π.χ. το ερώτημα "τα πράγματα υπάρχουν ανεξάρτητα από τους ανθρώπους ή υπάρχουν επειδή εμείς τα βλέπουμε;" Για μένα προφανώς υπάρχουν ανεξάρτητα, αλλά ας σκεφτούμε πόσο τρομερό είναι το ότι, αν δεν υπήρχαν οι πιο ευαίσθητοι άνθρωποι στη συγκεκριμένη περίπτωση, το ουδέτερο θα ήταν ένα σκαλί πιο ευρύ και πάνω και κάτω, γιατί δε θα υπήρχε κανείς να καταλάβει το ελάχιστα αρνητικό ή ελάχιστα θετικό. Όπως και είναι γνωστό ότι δε βλέπουμε πολλά πραγματικά χρώματα ή δεν ακούμε πολλούς πραγματικούς ήχους που όμως υπάρχουν και τα αισθάνονται άλλα ζώα. Αλλά πέρα από όλο αυτό, αν περιμένεις να φτάσεις στη ζωή σου σε μια καθαρή ευτυχία, σου το λέω από τώρα, θα περιμένεις και σε επόμενη μετενσάρκωση.   Το μόνο που μπορείς να κατακτήσεις είναι μια σοφία ότι τα άσχημα περνάνε όπως και τα ωραία και γι' αυτό και το καλύτερο είναι να ρουφάς όσο μπορείς τα ωραία και να υπομένεις και να έχεις πίστη στις δυνάμεις σου όσο ζεις τα άσχημα.

Με προβληματίζεις λίγο με την αύρα, να πω την αλήθεια... Μου φαίνεται λίγο μαγική περιγραφή και εγώ είμαι του ορθολογισμού. Αφού δεν ήταν τα άλλα που είπα μήπως ήταν π.χ. αυθεντικότητα ή αυτοπεποίθηση; Γιατί αλλιώς πάμε πάλι στη μοίρα, ότι κάποιος απλώς γεννήθηκε μ' αυτό το ανεξήγητο. (Για να άνοιξες το θέμα σημαίνει πως ακόμη ψάχνεσαι και δεν είσαι σίγουρος, οπότε γι' αυτό και συνεχίζω τη συζήτηση. Αν δεις τελικώς ότι είναι θέμα πίστης για σένα η μοίρα, πες το μου, για να μη διαφωνούμε άδικα.) Εσύ όταν ήσουν πρόσχαρος και ανοιχτός ήσουν αυθεντικός; Το ένιωθες ή ήταν προσποιητό, σε φάση "ε ας το παίξουμε λίγο"; Επίσης, ήταν μια συμπεριφορά που απλώς την έκανες ή υπήρχε σκοπιμότητα; Μήπως το έκανες για να είσαι αρεστός στους άλλους; (Με ειλικρίνεια, απάντα, για να βγάλουμε άκρη. Μην ντραπείς να το παραδεχτείς. Πολλοί τα έχουμε κάνει αυτά εξάλλου. Όλα ανθρώπινα είναι. Αλλά εντάξει κιόλας, αν δε θες, μην πεις τίποτα.

Μετά πάμε στην αυτοπεποίθηση. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί άνθρωποι είναι χάπατα.   Τους αγαπώ. Φαίνεται ξεκάθαρα. Είμαι φιλάνθρωπος.   Αλλά όντως ρε συ. Οι άνθρωποι θαμπωνόμαστε. Όχι όλοι από τα ίδια πράγματα και με τον ίδιο τρόπο. Αλλά μπορεί να έχει έναν αέρα ο άλλος που να προκαλεί θαυμασμό. Και ας μην έχει καμία ικανότητα. Αρκεί να ξεγελάει για ικανός. Εγώ την πατάω πολύ σπάνια πλέον από τέτοιες περιπτώσεις, γιατί έχω μάθει, αλλά βλέπω ότι πολλοί ξεγελιούνται ακόμη, γιατί δεν έχουν φτάσει να το κατακτήσουν αυτό. Ζωή είναι. Κανείς δεν είναι φτιαγμένος με το που γεννιέται να τα ξέρει όλα. Κι εσύ ουσιαστικά αυτό που περιγράφεις για σένα "αγέλαστος, αδιάφορος, αλαζονικός" είχε επιτυχία γιατί περνούσε για αυτοπεποίθηση ή ένδειξη δύναμης ενώ για σένα ήταν άμυνα. Και σου το εγγυώμαι 100% αυτό γιατί κι εγώ στο σχολείο είχα αέρα στο περπάτημα γιατί ένιωθα εκτεθειμένος γιατί όλοι ήξεραν ότι είμαι γκέι (άλλο θέμα αυτό, τα παλιά μέλη ξέρουν) και το είχα κι εγώ αναγκαστικά ως άμυνα, γιατί δεν είχα άλλον τρόπο τότε και τελικώς με θαύμαζαν άτομα! Όχι όλα αλλά αρκετά! Και ακόμη και χρόνια αργότερα μου λένε "Περνούσες και έλεγα τι σούπερ ουάου τύπος είναι αυτός. Του ανήκει ο κόσμος, ξέρω γω." Και εγώ δεν είχα νιώσει πιο ανασφαλής και ανάξιος στη ζωή μου. Μάλιστα, αν και έχω ακούσει πολλά παρόμοια, να σημειώσω ότι τα συγκεκριμένα λόγια ειπώθηκαν πριν δύο βδομάδες! Από άτομο 23 χρονών όπως εγώ. Όχι μόνο δεν κατάλαβε στα 15. Αλλά και στα 23 που ξαναεπισκέφτηκε την ανάμνηση. Ακόμη μου κάνει εντύπωση και απορώ πώς μεταφράζει ο καθένας τόσο διαφορετικά το ίδιο πράγμα απέναντι.

Επίσης, μην ξεχνάμε ότι βάσει προτύπων το να είναι ένας άνδρας αγέλαστος, αδιάφορος ή αλαζονικός θεωρείται αποδεκτό και μάλιστα και απαιτητό. Έχει ερευνηθεί π.χ. η επιθετικότητα στην ψυχολογία, και η ίδια επιθετικότητα από έναν άντρα θεωρείται εντός ορίων και η ίδια επιθετικότητα από μια γυναίκα θεωρείται εκτός. Από κάτι τέτοια προέκυψαν και τα double standards, που ακούγονται ευτυχώς συχνά πλέον, γιατί χρειαζόμαστε να συνειδητοποιούμε. Ή π.χ. η πριγκίπισσα μπορεί να ζει το δράμα της κλειδωμένη στο κάστρο, αλλά ο πρίγκιπας/ιππότης πρέπει να ανέβει στο λευκό άλογο και να παλέψει με κακές μάγισσες και δράκους, με ψυχρότητα, ηρωισμό και ετοιμότητα, για να τη σώσει (στρατιωτική πειθαρχία). Μπλέκω τα παραμύθια ε; m083 Ασήμαντο! Το σημαντικό είναι άλλο.  Αυτός ψυχή δεν έχει;! Μάνα που τον πονάει;! *Πιάνει τον πρώτο τυχόντα από τον γιακά και τον ταρακουνάει φωνάζοντας με βλέμμα απελπισίας* (Εεεε... Χμμμ... Ας απελευθερώσει κάποιος τον περαστικό!... :S) Αυτή, λοιπόν, είναι η φυλακή της αρρενωπότητας. Δε χρειάζεται να τη δεχτείς για τον εαυτό σου, απλώς επειδή κάποιοι απέναντι την αντιμετωπίζουν θετικά και σου την ενισχύουν. Και δεν είναι καν και η θετική εκδοχή του αντρικού προτύπου, της προστατευτικότητας, της ηθικής και της στοργικότητας, που κι αυτό είναι εξίσου περιοριστικό βέβαια. Το να πρέπει να νοιάζεσαι πάντα για τους άλλους και να κάνεις το σωστό και να είσαι δυνατός για όλους είναι ανέφικτο. Άνθρωποι είμαστε. Και προσωπικές επιθυμίες έχουμε και λάθη κάνουμε και δεν μπορούμε να στηρίζουμε μόνο αλλά χρειαζόμαστε και εμείς στήριξη. Αλλά πέρα από αυτό... Αν λοιπόν το να είσαι αγέλαστος, αδιάφορος ή αλαζονικός σου δίνει αξία γιατί δεν παραχωρείς στον άλλο τίποτα και κάποιοι θέλουν αυτό που δεν μπορούν να έχουν, όταν εντέλει θελήσεις να γελάσεις και όταν εντέλει ενδιαφερθείς και όταν εντέλει αμφισβητήσεις τον εαυτό σου σε μια στιγμή αδυναμίας, τότε τι γίνεται; Καταρρέει όλο το οικοδόμημα και χάνεις την αξία σου; Ίσως σου σκοτώσω όνειρο τώρα (  ), αλλά δεν μπορείς να έχεις τα θετικά που έχεις δει χωρίς να υποστηρίξεις το πρότυπο ολοκληρωτικά. Τα άτομα που θα σαγηνευτούν από αυτές τις συμπεριφορές είναι τα πρώτα που θα σου στερήσουν την αγάπη όταν σε δουν να παραβιάζεις το πρότυπο. Θα πρέπει πάντα να παίζεις τον ρόλο. Η θέση σου στη ζωή τους θα είναι υπό σαφείς προϋποθέσεις. Και εντέλει αν προσπαθείς να είσαι κάποιος άλλος, αυτός ο άλλος που θέλουν, θα γίνει επώδυνο κάποια στιγμή να ξυπνάς στο δικό σου σώμα άλλος. Και δε θα έχεις και τα σωστά άτομα γύρω σου πλέον για να σε θέλουν αληθινό. Νομίζω ότι οι άνθρωποι εγκλωβίζονται στην αρχή πνευματικά και εντέλει καταλήγουν και πρακτικά. Γιατί αργότερα το να αλλάξουν οι ίδιοι σημαίνει το αλλάξουν και όλη τους τη ζωή (εφόσον πρέπει να βγάλουν πολλά αν όχι όλα τα άτομα που είχαν μέχρι τότε ή αυτά θα φύγουν από μόνα τους). Μου φαίνεται πολύ άσχημο λοιπόν να αφήσεις τους άλλους να καθορίσουν τη ζωή σου και το πώς θα είσαι απλώς γιατί μόνο έτσι θα είσαι αποδεκτός στα μάτια τους. Πού μπαίνουν οι δικές σου ανάγκες στην όλη εικόνα; Η δική σου προσωπικότητα, η δική σου έκφραση;...

Στο παράδειγμά σου εντωμεταξύ σε βλέπω πολύ εντάξει με την έννοια ότι οκ, δεν τα έχεις κι εσύ λυμένα όλα, αλλά τουλάχιστον συνειδητοποιείς και κάνεις και κάτι. Αν και δε χρειάζεται να γίνεται "πρέπει" το χτίσιμο του εαυτού σου, γιατί μετά, όπως είπες κι εσύ, πάμε στα στερεότυπα και αρχίζει ο εγκλωβισμός, πιστεύω ότι είναι μια μοναδική ευκαιρία να ανακαλύψεις τον εαυτό σου και να βρεις τα δικά σου σωστά. Επίσης, επειδή έγραψα πολλά και δε θέλω να νομίζεις ότι πάω να σου επιβάλω κάτι, θέλω να πω ότι δεν περιμένω τον κόσμο να γίνει ξαφνικά σαν εμένα και να γράφει κατεβατά π.χ. ή οτιδήποτε, αλλά θα ήθελα πολύ να είναι ο καθένας μας όπως ο ίδιος θέλει. Γι' αυτό και κάνω τη συζήτηση τώρα, για να συμβάλω, αν μπορώ, στο να συνειδητοποιήσεις τι σε κρατάει από το να είσαι εκείνος ο εαυτός σου που θα ήσουν περήφανος να είσαι. Από εκεί και πέρα εσύ θα ρωτήσεις τον τωρινό εαυτό πώς θέλει να είναι ο μελλοντικός. Ποιος θες να είσαι; Και για να πω και το απλό και να τελειώσω (για το αφού βρεις και αποφασίσεις την απάντηση). Σ' όποιον αρέσουμε. Για τους άλλους δε θα μπορέσουμε.

(Εντωμεταξύ συγγνώμη... Δεν το διαβάζω καν άλλη φορά... Αν έχω λάθη, γραμματικοσυντακτικά, νοηματικά, οτιδήποτε, ας είμαστε ειλικρινείς... Ούτε εσείς θα το διαβάσετε. Κανείς δε θα μάθει. )

_________________
"The happiest man on earth would be able to use the Mirror of Erised like a normal mirror, that is, he would look into it and see himself exactly as he is."

Ίσως, αν κάθε στιγμή φανταζόμασταν έναν καθρέφτη απέναντί μας, να κάναμε πιο αντικειμενικά καλές επιλογές.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Συνδεδεμένος
DiabolAkis
Forum God
Forum God
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 21
Περιοχή : Πάτρα
Αριθμός μηνυμάτων : 4740
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;    30/3/2017, 12:46

Πολυ ωραίο το θέμα που άνοιξες!
Θα πω και γω, λοιπον, την αποψη μου, η οποια μαλλον ειναι παρομοια με των αλλωνων που σχολιασαν αλλα ως γνωστος τεμπελης δεν προκειται να τους διαβασω  
Αρχικα, φιλοσοφικα μιλωντας, οι επιλογες μας εχουν απεριγραπτη δυναμη διοτι αποτελουνται απο την βουληση μας η οποια εξαρταται απο την ελευθερια. Η ελευθερια ειναι το μονο οπλο που διαθετουμε για να ζουμε αρχικα αλλα και για να διαμορφωσουμε την ζωη μας. Ειναι κατι που το εχουμε μεσα μας και με βαση αυτο λειτουργουμε απο την αρχη της κοινωνιας.
Η μοιρα , απο την αλλη, ειναι μια πολυ ωραια επινοηση των ανθρωπων για να παρηγορηθουν αν τα πραγματα δεν πανε οπως τα θελησουν ειτε για να αποβαλλουν το αισθημα της ευθυνης απο πανω τους οταν κανουν καποια μαλακια ( και στο λεω εγω που απο τα 14 μου ασχολουμαι με την χαρτομαντεια και εμαθα οτι ολα ειναι με βαση της επιλογες που κανουμε)
Τωρα οσον αφορα το γεγονος που καποιοι λειτουργουν πιο ο,τι ναναι και πετυχαινουν τους στοχους σε αντιθεση με εκεινους που το οργανωνουν καλυτερα. Συμφωνα με την δικη μου εμπειρια μετραει και το πως βλεπεις τα πραγματα ( αισιοδοξα ή μη) , πως αντιδρας στις καταστασεις ( με αυτοπεποιθηση ή οχι) και αν εχεις το σωστο timing. Το timing δεν αναφερεται στην τυχη ή την μοιρα, αλλα στο γεγονος αν ειναι οντως καποιος ετοιμος να κανει αυτο που σχεδιαζει, αν εχει τα καταλληλα εργαλεια να το κανει, αν εχει τις απαραιτητες γνωσεις να το κανει, την απαιτουμενη ορεξη και την καταλληλη βοηθεια ( ειτε σωματικη ειτε ψυχολογικη) απο τον κυκλο του.
Αυτο που λεμε κωλοφαρδος δεν ισχυει ( εκτος απο την κυριολεκτικη περιπτωση του celestial) . Η ζωη ειναι θεμα στρατηγικης και η καλυτερη μεθοδος να κερδισεις ειναι να φτιαξεις το καταλληλο περιβαλλον ( ατομικο και κοινωνικο) την καταλληλη στιγμη με τις καταλληλες επιλογες.
Μετα ομως θα μου πεις, πως ξερουμε οτι οι επιλογες μας ειναι οι σωστες και δεν θα μας οδηγησουν καπου εντελως αλλου? Αυτο ειναι το γαματο.... ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ και αυτη μας η αγνοια μας αναγκασε να δημιουργησουμε την Μοιρα, την Τυχη, το Καρμα κ.α , ετσι ωστε αν επιλεξουμε να κανουμε κατι που τελικα δεν ηταν σωστο, αντι να πουμε ( πω τι μαλακια εκανα) θα πουμε ( δεν ηταν θελημα Θεου ή ημουν ατυχος ή το Καρμα με εκδικειται).
Για πιο αναλυτικα αν σε ενδιαφερει οντως το θεμα, γτ εγω βαριεμαι να γραφω αλλο γτ ουτε καφε δεν εχω πιει, σου προτεινω να διαβασεις το βιβλιο Kαι ο ανθρωπος επλασε τους Θεους του Boyer , πιστευω θα σε βοηθησει.
Αυτα απο εμενα!!!!!

_________________
Wish we could turn back time, to the good old days
When our momma sang us to sleep but now we're stressed out

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Ελεύθερη επιλογή ή Μοίρα;
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: Συζητήσεις γενικού περιεχομένου :: Θεωρητικές Αναζητήσεις-
Μετάβαση σε: