ΦόρουμΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΟμάδες ΜελώνΕγγραφήΣύνδεση
Σημαντικά Θέματα
Πρόσφατα Θέματα
» Καλωσόρισμα νέων μελών - Χαιρετισμοί
από Kwstasthessaloniki Σήμερα στις 17:05

» Όταν είστε σε δημόσιους χώρους, τσεκάρετε (κρυφά ή φανερά) το φούσκωμα στο παντελόνι του άλλου;
από billakos21 Χθες στις 22:11

» Αστείες εικόνες
από DiabolAkis 23/9/2017, 23:22

» Τηλεφωνικό σεξ
από phonesexchat 21/9/2017, 18:31

» γκει προτασεις γαμου...
από Dragneel 9/9/2017, 22:06

» Soundtracks
από Dragneel 4/9/2017, 22:29

» Αστεία video
από Duality 29/8/2017, 08:39

» Αγαπημένα ξένα τραγούδια
από DiabolAkis 27/8/2017, 15:29

» Αν ήσουν...
από Duality 23/8/2017, 10:34

» Παιχνίδι ερωτήσεων
από Duality 23/8/2017, 08:58

» Διάφορα video
από Dragneel 19/8/2017, 14:47

» Οff-topic
από N.G95 14/8/2017, 18:15

» Πονηρές παραλίες στο Βόλο
από apeiros69 30/7/2017, 22:11

» O λεξάριθμος του ονόματος μας δείχνει τον χαρακτήρα μας.
από SavantBleu 29/7/2017, 23:03

» Νέο μέλος
από tenorman 14/7/2017, 21:15

» MBTI Personality Test
από makosdim 2/7/2017, 19:45

» Τεστ Διπολικης Διαταραχης
από makosdim 2/7/2017, 19:26

» Θα χασω τη σχεση μου απο μια μ*λ*κι*;
από Steven94 27/6/2017, 22:25

» Τι σκέφτεσαι αυτή τη στιγμή;
από Steven94 27/6/2017, 22:22

» Θέματα συζήτησης μεταξύ ενός straight και ενός gay.
από DiabolAkis 26/6/2017, 21:33

» Κοιτάτε το πέος του διπλανού σας στα ουρητήρια σε δημόσιους χώρους?
από Cookie 26/6/2017, 00:43

» Τι είμαι τελικά;
από Cookie 26/6/2017, 00:25

» Τι νιώθεις αυτή τη στιγμή;
από Phantasos 24/6/2017, 00:27

» Αγαπημένος gay pornostar
από makosdim 18/6/2017, 13:02

» Kι εγώ...
από DiabolAkis 14/6/2017, 17:54

Σας προτείνουμε
Συζητήσεις για το φύλο, το σώμα, τις επιθυμίες
Κέντρο πρόληψης για τον HIV
Kοινότητα LGBTQ νέων
Κορυφαίοι συγγραφείς του μήνα
Dragneel
 
DiabolAkis
 
billakos21
 
phonesexchat
 
Entity
 
Kwstasthessaloniki
 
Σεπτέμβριος 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
ΗμερολόγιοΗμερολόγιο

Μοιραστείτε | 
 

 Adorno και ετεροσεξισμός

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
monster
Inactive Members


Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 29
Περιοχή : city centre
Αριθμός μηνυμάτων : 15608
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Adorno και ετεροσεξισμός   4/9/2013, 08:47

Πώς μίλησαν για την ομοφυλοφιλία αυτοί που θέλησαν να αλλάξουν τον κόσμο; (Όπως και οι άλλοι που τον θέλανε να παραμείνει ίδιος.)
Είπαμε στο ‘μανιφέστο για έναν ανθελληνικό αντιφασισμό’[9] πως παρόλο που στις πηγές μας βρίσκουμε την κριτική της ιδεολογίας (και από πλευράς κριτικής θεωρίας), δεν μπορούμε να ταυτιστούμε μαζί της, τόσο γιατί είναι ανεπαρκής βέβαια όσο και γιατί – ως θεωρία που γυρεύει τη σφαιρική της ολοκλήρωση – καταντά προβληματική και μερικές φορές εχθρική ιδεολογία. Εδώ, έχουμε ένα καλό παράδειγμα περί του τελευταίου γύρω από τα πρώτα βήματα της κριτικής θεωρίας στην Ευρώπη: στη στάση δηλαδή που πήραν οι της κριτικής θεωρίας (Σχολή Φρανκφούρτης) γύρω από τη διάδοση των ετερό- μύθων. Η κριτική στον Αντόρνο, την κριτική θεωρία και τη Σχολή, βέβαια, που θα γίνει, δεν τους αναδεικνύει τόσο ως ‘πατέρες’ του ετεροσεξισμού όσο ακόμη μια θεωρητική τάση του μαρξισμού, από τις ποιοτικές και κοινά αποδεκτές μάλιστα, που συμμεριζόταν τις ετεροσεξιστικές προκαταλήψεις που κυκλοφορούσαν στην πιάτσα την εποχή: στην ακαδημία, στο μαρξισμό των κινημάτων και της θεωρίας, στην κοινωνιολογία.[10] Τα σκόρπια ετεροσεξιστικά σχόλια μέσα στη ‘Διαλεκτική του Διαφωτισμού’ αλλά και τα ‘Minima Moralia’ είναι ενδεικτικά για αυτό ενώ ο Έριχ Φρομ, επίσης εκπρόσωπος της κριτικής θεωρίας, θα μπορούσε να κατηγορηθεί ακόμα πιο στιβαρά ιδιαίτερα σε ένα από τα γνωστά κείμενα του που, ακολουθώντας τις παραπάνω διαδρομές του Βίλχελμ Ράϊχ, προσπάθησε να συνδέσει την ομοφυλοφιλία με το φασισμό.
Αλλά αν είναι να ξεκινήσει κανείς να ασχολείται με το θέμα, θα καταλάβει αρκετά νωρίς ότι ο ετεροσεξισμός ήταν ένα από τα αποπαίδια της δύσμοιρης συνάντησης μαρξισμού και ψυχανάλυσης, ή Μάρξ και Φρόυντ: “Η αγάπη [του άντρα] προς τη γυναίκα σπάει τους συλλογικούς δεσμούς της φυλής, του εθνικού διαχωρισμού και του κοινωνικού ταξικού συστήματος και, άρα, παράγει σημαντικές επιδράσεις ως πολιτισμικός παράγοντας. Και μοιάζει, βέβαιο, ότι η ομοερωτική αγάπη μοιάζει πολύ πιο συμβατή με τους δεσμούς μιας ομάδας, ακόμα κι όταν παίρνει τη μορφή των ανεμπόδιστων σεξουαλικών τάσεων” (Φρόϋντ, σελ. 123). Αυτό βέβαια επιβεβαιώθηκε και από τον γερμανικό φασισμό όπου η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην απροκάλυπτη και την καταπιεσμένη ομοφυλοφιλία, όπως και με τον απροκάλυπτο και τον καταπιεσμένο σαδισμό, ήταν πολύ πιο αδρή από ότι στη φιλελεύθερη κοινωνία της μεσαίας τάξης”, λέει ο Αντόρνο, παραθέτοντας τον ‘πατέρα της ψυχανάλυσης’.[11] [12]
Το παραπάνω επιχείρημα δίνεται από τον Αντόρνο μετά από συγκεκριμένη αναφορά στη θεωρία της προβολής του ίδιου του Φρούντ. Ο συνδετικός κρίκος είναι η αδυναμία των αμυντικών μηχανισμών του Εγώ να κατευθυνθούν προς τα καταπιεσμένα του στοιχεία: «Υπό την πίεση της ομοφυλοφιλικής επιθετικότητας, ο μηχανισμός της ψυχής ξεχνά την πιο πρόσφατη φυλογενετική του επιτυχία, την αυτογνωσία, και βιώνει αυτή την επιθετικότητα ως τον εχθρό του κόσμου που το καλύτερο για το Εγώ θα ήταν να τον αντιμετωπίσει» (Αντόρνο & Χορκχάιμερ, από το γερμανικό, 1988: 202). Οι συγγραφείς εδώ ερμηνεύουν την ομοσεξουαλικότητα εξολοκλήρου μέσω του Φρόυντ, όπως έγινε μέσα σε ολόκληρη τη δεκαετία του ’40. «Το απαγορευμένο που μετατρέπεται σε επιθετικότητα είναι προπάντων ομοφυλοφιλικού χαρακτήρα», λένε λίγο πιο πριν (Διαλεκτική του Διαφωτισμού, Adorno & Horkheimer, από το γερμανικό, 1988: 201). Εδώ, ακόμα χειρότερα, δεν υπάρχει ομοσεξουαλικότητα χωρίς καταπιεσμένη οιδιπόδεια επιθετικότητα.
Στο ίδιο βιβλίο, στο κείμενο ‘Άνθρωπος και Ζώο’: «Αυτός [Mann] γίνεται γυναίκα [Weib], που στοχεύει στην κυριαρχία [Herrschaft]. Στη φασιστική συλλογικότητα, με τις ομάδες της και τα στρατόπεδα εργασίας της, ο καθένας είναι από την τρυφερή νεότητα του ένας αιχμάλωτος σε απομόνωση, εκεί εκτρέφεται η ομοφυλοφιλία».[13]
Στο ίδιο βιβλίο, στο κείμενο ‘Ενδιαφέρον για το Σώμα’ η εστίαση δεν γίνεται στον φασισμό αλλά στους τρόπους που η ομοσεξουαλικότητα αγκαλιάζει και μετασχηματίζει τις απωθήσεις και τις μνησικακίες των θυμάτων.
Το ‘πρόβλημα του ετεροσεξιστή’ συνεχίστηκε να φυτοζωεί στην ακαδημία και τον θεωρητικό μαρξισμό και με τονHans-Jürgen Krahl, τον αγαπημένο μαθητή του Αντόρνο. Ο Krahl πέθανε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, ένα χρόνο μετά το θάνατο του Αντόρνο, κι ενώ δεν είχε τελειώσει τη διδακτορική του διατριβή με επιβλέποντα τον ‘Τέντυ’. Ωστόσο, η διατριβή δημοσιεύτηκε αργότερα, ημιτελής, με τον τίτλο «Συγκρότηση και Ταξική Πάλη». Τα συμπεράσματα, όμως, που θα μπορούσαμε να αντλήσουμε από αυτό το κείμενο δεν αφορούν μόνο στο θεωρητικό μαρξισμό, μιας και ο Krahl ήταν και μία από τις γνωστές φυσιογνωμίες της φοιτητικής εξέγερσης του 1968. Στη διατριβή του ο Krahl ταύτισε εκεί μέσα τους ‘καλούς’ στοχαστές της διαλεκτικής με την ετεροφυλοφιλία και τους ‘κακούς’ στοχαστές της διαλεκτικής, όπως π.χ. τον Πλάτωνα, με την ομοφυλοφιλία.
Μέσα στο τελευταίο κείμενο, όπως και στα προηγούμενα, μπορούμε να αναγνωρίσουμε μια κάποια τουλάχιστον ομοιότητα στην άποψη του Αντόρνο για την ομοφυλοφιλία ως αποτέλεσμα της παρακμάζουσας υποκειμενικότητας του ύστερου καπιταλισμού με τη θέση των Μαοϊκών της ευρωπαϊκής και ασιατικής αριστεράς, σύμφωνα με την οποία η ομοφυλοφιλία αποτελούσε σημάδι της παρακμάζουσας καπιταλιστικής κοινωνίας – άλλωστε κι οι δυο τους από τις ίδιες πηγές αντλούσαν – Ράϊχ, Γκόρκι, Ένγκελς κλπ.
Φυσικά, ο Αντόρνο δεν επιδοκίμασε ποτέ ή υιοθέτησε βία κατά ατόμων, όπως έκανε σε πλατιά κλίμακα τόσο ο μαοϊσμός όσο οι λενινιστές της ρωσίας αλλά και οι του τσε γκεβάρα στην άλλη άκρη του ατλαντικού. Κι ανάμεσα στους τελευταίους, βέβαια, υπάρχουν διαφοροποιήσεις μιας και όπως ξέρουμε ο Τσε έκλεινε σε στρατόπεδα τους Κουβανούς ομοφυλόφιλους, οι μαοϊκοί τους εκτελούσαν στην Κίνα κατά την περίοδο της λεγόμενης ‘πολιτιστικής επανάστασης’, ενώ στη Σοβιετική Ένωση δεν έχουμε αντίστοιχα στοιχεία για μαζική στοχοποίηση. Ο Αντόρνο έφτασε να διαφοροποιηθεί από την έμπρακτη λήψη μέτρων κατά της ομοφυλοφιλίας όταν στα τέλη του ’60 έγραψε ένα άρθρο με το οποίο πιέζε να καταργηθεί το περιβόητο γερμανικό άρθρο § 175, δηλαδή ο προαναφερθείς γερμανικός νόμος ποινικοποίησης της ομοφυλοφιλίας – μια θέση κοινή πάντως σε αριστερούς ή έστω προοδευτικούς διανοούμενους της εποχης στη γερμανία. Στην τελική, όμως, ακόμα και σε αυτό το κείμενο του, ο Αντόρνο υπέπεσε σε βιολογισμούς και φυσικοποιήσεις της ομοφυλοφιλίας βλέποντας τους ως ιδιαίτερα έξυπνους νευρωτικούς οι οποίοι, ως παιδιά, είχαν ‘ταυτιστεί’ με τις μάνες τους!

http://rakis1.wordpress.com/2012/10/09/adorno-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82/

_________________
Τι κρίμα οι βλάκες να είναι τόσο σίγουροι και οι έξυπνοι τόσο διστακτικοί.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Adorno και ετεροσεξισμός
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: Συζητήσεις γενικού περιεχομένου :: Θεωρητικές Αναζητήσεις-
Μετάβαση σε: