ΦόρουμΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΟμάδες ΜελώνΕγγραφήΣύνδεση
Σημαντικά Θέματα
Πρόσφατα Θέματα
» Αστείες εικόνες
από DiabolAkis Χθες στις 23:22

» Καλωσόρισμα νέων μελών - Χαιρετισμοί
από DiabolAkis 22/9/2017, 22:31

» Τηλεφωνικό σεξ
από phonesexchat 21/9/2017, 18:31

» γκει προτασεις γαμου...
από Dragneel 9/9/2017, 22:06

» Soundtracks
από Dragneel 4/9/2017, 22:29

» Αστεία video
από Duality 29/8/2017, 08:39

» Αγαπημένα ξένα τραγούδια
από DiabolAkis 27/8/2017, 15:29

» Αν ήσουν...
από Duality 23/8/2017, 10:34

» Παιχνίδι ερωτήσεων
από Duality 23/8/2017, 08:58

» Διάφορα video
από Dragneel 19/8/2017, 14:47

» Οff-topic
από N.G95 14/8/2017, 18:15

» Πονηρές παραλίες στο Βόλο
από apeiros69 30/7/2017, 22:11

» O λεξάριθμος του ονόματος μας δείχνει τον χαρακτήρα μας.
από SavantBleu 29/7/2017, 23:03

» Νέο μέλος
από tenorman 14/7/2017, 21:15

» MBTI Personality Test
από makosdim 2/7/2017, 19:45

» Τεστ Διπολικης Διαταραχης
από makosdim 2/7/2017, 19:26

» Θα χασω τη σχεση μου απο μια μ*λ*κι*;
από Steven94 27/6/2017, 22:25

» Τι σκέφτεσαι αυτή τη στιγμή;
από Steven94 27/6/2017, 22:22

» Όταν είστε σε δημόσιους χώρους, τσεκάρετε (κρυφά ή φανερά) το φούσκωμα στο παντελόνι του άλλου;
από A.Halliwell 27/6/2017, 21:19

» Θέματα συζήτησης μεταξύ ενός straight και ενός gay.
από DiabolAkis 26/6/2017, 21:33

» Κοιτάτε το πέος του διπλανού σας στα ουρητήρια σε δημόσιους χώρους?
από Cookie 26/6/2017, 00:43

» Τι είμαι τελικά;
από Cookie 26/6/2017, 00:25

» Τι νιώθεις αυτή τη στιγμή;
από Phantasos 24/6/2017, 00:27

» Αγαπημένος gay pornostar
από makosdim 18/6/2017, 13:02

» Kι εγώ...
από DiabolAkis 14/6/2017, 17:54

Σας προτείνουμε
Συζητήσεις για το φύλο, το σώμα, τις επιθυμίες
Κέντρο πρόληψης για τον HIV
Kοινότητα LGBTQ νέων
Κορυφαίοι συγγραφείς του μήνα
Dragneel
 
DiabolAkis
 
phonesexchat
 
Entity
 
billakos21
 
Σεπτέμβριος 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
ΗμερολόγιοΗμερολόγιο

Μοιραστείτε | 
 

 Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
sabba
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : athene
Αριθμός μηνυμάτων : 312

ΔημοσίευσηΘέμα: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   14/11/2010, 16:09

Εξέγερση του Πολυτεχνείου
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια


Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν μια μαζική διαδήλωση λαϊκής αντίθεσης στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου 1973, κλιμακώθηκε σχεδόν σε αντιχουντική επανάσταση και έληξε με αιματοχυσία το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, μετά από μια σειρά γεγονότων που ξεκίνησαν με την είσοδο αρμάτων μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου.


Τα αίτια

Η Ελλάδα βρισκόταν από τις 21 Απριλίου 1967 υπό τη δικτατορική διακυβέρνηση του στρατού, ενός καθεστώτος που είχε καταργήσει τις ατομικές ελευθερίες, είχε διαλύσει τα πολιτικά κόμματα και είχε εξορίσει, φυλακίσει και βασανίσει πολιτικούς και πολίτες με κριτήριο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.

Το 1973 βρίσκει τον ηγέτη της δικτατορίας, Γεώργιο Παπαδόπουλο να έχει ξεκινήσει μια διαδικασία φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος, η οποία συμπεριλάμβανε την αποφυλάκιση των πολιτικών κρατουμένων και την μερική άρση της λογοκρισίας, καθώς και υποσχέσεις για νέο σύνταγμα και εκλογές στις 10 Φεβρουαρίου 1974 για επιστροφή σε πολιτική διακυβέρνηση. Στελέχη της αντιπολίτευσης, μπόρεσαν έτσι να ξεκινήσουν πολιτική δράση ενάντια της χούντας. [1]

Η χούντα, στην προσπάθειά της να ελέγξει κάθε πλευρά της πολιτικής, είχε αναμιχθεί στον φοιτητικό συνδικαλισμό από το 1967, απαγορεύοντας τις φοιτητικές εκλογές στα πανεπιστήμια, στρατολογώντας υποχρεωτικά τους φοιτητές και επιβάλλοντας μη εκλεγμένους ηγέτες των φοιτητικών συλλόγων στην Eθνική Φοιτητική Ένωση Eλλάδας (ΕΦΕΕ). [2] Αυτές οι ενέργειες όπως είναι φυσικό δημιούργησαν έντονα αντιδικτατορικά αισθήματα στους φοιτητές, όπως τον φοιτητή Γεωλογίας Κώστα Γεωργάκη, ο οποίος αυτοπυρπολήθηκε δημόσια το 1970 στην Γένοβα της Ιταλίας σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στη χούντα. [3] Με αυτή την εξαίρεση, η πρώτη μαζική δημόσια εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στη χούντα ήρθε από τους φοιτητές στις 21 Φεβρουαρίου 1973.

Οι αναταραχές ξεκίνησαν λίγο νωρίτερα, στις 5 Φεβρουαρίου, όταν οι φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματά τους. Στις 13 Φεβρουαρίου γίνεται διαδήλωση μέσα στο Πολυτεχνείο και η χούντα παραβιάζει το πανεπιστημιακό άσυλο, δίνοντας εντολή στην αστυνομία να επέμβει. 11 φοιτητές συλλαμβάνονται και παραπέμπονται σε δίκη. Με αφορμή αυτά τα γεγονότα, στις 21 Φεβρουαρίου, περίπου τρεις με τέσσερις χιλιάδες φοιτητές της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κατέλαβαν το κτίριο της σχολής στο κέντρο της Αθήνας επί της οδού Σόλωνος, ζητώντας ανάκληση του νομού 1347 που επέβαλε την στράτευση «αντιδραστικών νέων», καθώς 88 συμφοιτητές τους είχαν ήδη στρατολογηθεί με τη βία. Από την ταράτσα του κτιρίου απαγγέλλουν τον ακόλουθο όρκο: «Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στo όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση: α) των ακαδημαϊκών ελευθεριών, β)του πανεπιστημιακού ασύλου, γ) της ανακλήσεως όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων.» Η αστυνομία έλαβε εντολή να επέμβει και πολλοί φοιτητές σε γύρω δρόμους υπέστησαν αστυνομική βία, χωρίς όμως τελικά να παραβιαστεί το πανεπιστημιακό άσυλο. Τα γεγονότα στη Νομική αναφέρονται συχνά ως προάγγελος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. [4][2]

Η εξέγερση των φοιτητών επηρεάστηκε επίσης σημαντικά και από τα νεανικά κινήματα της δεκαετίας του '60, και ειδικά από τα γεγονότα του Μάη του '68.[5]
Τα γεγονότα


Στις 14 Νοεμβρίου 1973 φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα και άρχισαν διαδηλώσεις εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος. Καθώς οι αρχές παρακολουθούσαν αμέτοχες, οι φοιτητές που αυτοαποκαλούνταν «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», οχυρώθηκαν μέσα στο κτίριο της σχολής επί της οδού Πατησίων και ξεκίνησαν τη λειτουργία του ανεξάρτητου ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου. Ο πομπός κατασκευάστηκε μέσα σε λίγες ώρες στα εργαστήρια της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών από τον Γιώργο Κυρλάκη. Το, πλέον ιστορικό, μήνυμά τους ήταν: «Εδώ Πολυτεχνείο! Λαέ της Ελλάδας το Πολυτεχνείο είναι σημαιοφόρος του αγώνα μας, του αγώνα σας, του κοινού αγώνα μας ενάντια στη δικτατορία και για την Δημοκρατία». Εκφωνητές του σταθμού ήταν η Μαρία Δαμανάκη, ο Δημήτρης Παπαχρήστος και ο Μίλτος Χαραλαμπίδης. [6]

Στις 3 π.μ. της 17ης Νοεμβρίου αποφασίζεται από την μεταβατική κυβέρνηση η επέμβαση του στρατού και ένα από τα τρία άρματα μάχης που είχαν παραταχθεί έξω από τη σχολή, γκρεμίζει την κεντρική πύλη. Όπως φαίνεται και στο ιστορικό φιλμ που τράβηξε παράνομα Ολλανδός δημοσιογράφος, το άρμα μάχης AMX 30 έριξε την σιδερένια πύλη τη στιγμή που επάνω βρίσκονταν ακόμα φοιτητές. Ο σταθμός του Πολυτεχνείου έκανε εκκλήσεις στους στρατιώτες να αψηφήσουν τις εντολές των ανωτέρων τους και στη συνέχεια ο εκφωνητής απήγγειλε τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο. Η μετάδοση διακόπηκε με την είσοδο του άρματος στον χώρο της σχολής. Οι φοιτητές βλέποντας το άρμα μάχης να εισβάλλει, ακολουθούμενο από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, ρίχνουν την πόρτα του Πολυτεχνείου στην οδό Στουρνάρη και αρχίζουν να εξέρχονται μαζικά. Οι αστυνομικές δυνάμεις επιτίθενται στους φοιτητές, την έξοδο των οποίων αποφασίζουν (σύμφωνα και με το πόρισμα του εισαγγελέα Τσεβά) να περιφρουρήσουν κάποιοι από τους στρατιώτες που βρίσκονταν στην περιοχή, οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις επενέβησαν και εναντίον των αστυνομικών που βιαιοπραγούσαν στους φοιτητές. Πολλοί φοιτητές βρίσκουν καταφύγιο σε γειτονικές πολυκατοικίες. Ελεύθεροι σκοπευτές της αστυνομίας ανοίγουν πυρ από γειτονικές ταράτσες, ενώ άνδρες της ΚΥΠ καταδιώκουν τους εξεγερθέντες. [7][8]

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου

Στρατιώτες και αστυνομικοί έβαλαν με πραγματικά πυρά κατά πολιτών μέχρι και την επόμενη μέρα, με συνέπεια αρκετούς θανάτους στον χώρο γύρω από το Πολυτεχνείο, αλλά και στην υπόλοιπη Αθήνα. Η πρώτη επίσημη καταγραφή τον Οκτώβριο του 1974, από τον εισαγγελέα Δημήτρη Τσεβά, εντόπισε 18 επίσημους ή πλήρως βεβαιωθέντες νεκρούς και 16 άγνωστους "βασίμως προκύπτοντες"[9]. Ένα χρόνο αργότερα ο αντιεισαγγελέας εφετών Ιωάννης Ζαγκίνης έκανε λόγο για 23 νεκρούς, ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε προστέθηκε ακόμη ένας. Οι πρώτες (δημοσιογραφικές) προσπάθειες για την καταγραφή των γεγονότων μιλούσαν για 59 νεκρούς ή και 79 θύματα, με βάση τον κατάλογο Γεωργούλα. [10] Σύμφωνα με έρευνα το 2003 του διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, ο αριθμός των επωνύμων νεκρών ανέρχεται σε 23, ενώ αυτός των νεκρών αγνώστων στοιχείων σε 16.

Ο Χρήστος Λάζος υποστηρίζει ότι οι νεκροί είναι 83 και ίσως περισσότεροι. Ανάμεσά τους ο 19χρονος Μιχάλης Μυρογιάννης, ο μαθητής λυκείου Διομήδης Κομνηνός και ένα πεντάχρονο αγόρι που εγκλωβίστηκε σε ανταλλαγή πυρών στου Ζωγράφου. Κατά τη δίκη των υπευθύνων της χούντας υπήρξαν μαρτυρίες για τον θάνατο πολλών πολιτών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης. Τέλος χιλιάδες σύμφωνα με εκτιμήσεις ήταν οι τραυματίες πολίτες. [11]

Η δίκη για τα γεγονότα

Στις 30 Δεκεμβρίου του 1975 και μετά από ακροαματική διαδικασία διόμισυ μηνών και διάσκεψη 6 ημερών ενώπιον του πενταμελούς εφετείου Αθηνών, εκδόθηκε η απόφαση του δικαστηρίου το οποίο κήρυξε ένοχους τους 20 από τους 32 κατηγορούμενους, ενώ αθώωσε άλλους 12. Οι κύριες ποινές που επιβλήθησαν:

* Δημήτριος Ιωαννίδης (αρχηγός της ΕΣΑ την περίοδο της εξέγερσης): 7 φορές ισόβια για ηθική αυτουργία σε 7 ανθρωποκτονίες από πρόθεση και 25 χρόνια κάθειρξη κατά συγχώνευση για ηθική αυτουργία σε 38 απόπειρες ανθρωποκτονιών και πρόκληση διάπραξης κακουργημάτων, καθώς και διαρκής στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.
* Γεώργιος Παπαδόπουλος (εν ενεργεία δικτάτορας την περίοδο της εξέγερσης): 25 χρόνια κάθειρξη για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονίες από πρόθεση και απόπειρες ανθρωποκτονιών, καθώς και δεκαετής στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.
* Σταύρος Βαρνάβας (αντιστράτηγος Ε.Α.): 3 φορές ισόβια για ηθική αυτουργία σε 3 ανθρωποκτονίες από πρόθεση και 25 χρόνια κάθειρξη κατά συγχώνευση για ηθική αυτουργία σε 17 απόπειρες ανθρωποκτονιών και πρόκληση διάπραξης κακουργημάτων, καθώς και διαρκής στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.
* Νικόλαος Ντερτιλής (ταξίαρχος Ε.Α.): Ισόβια κάθειρξη και διαρκής στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για ανθρωποκτονία από πρόθεση του φοιτητή Μυρογιάννη.
* Άλλοι τέσσερις ανώτατοι αξιωματικοί σε 25 χρόνια κάθειρξη κατά συγχώνευση για ηθική αυτουργία σε συνολικά 12 ανθρωποκτονίες και 56 απόπειρες ανθρωποκτονιών, καθώς και δεκαετής στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων.
* Άλλοι 12 κατηγορούμενοι σε μικρότερες ποινές, από 5 μήνες έως 10 χρόνια κάθειρξη για διάφορες κατηγορίες, κυρίως για ηθική αυτουργία σε επικίνδυνες σωματικές βλάβες. Οι ποινές κάτω του ενός έτους, ήταν εξαγοράσιμες. [12]
[u]








ΡΩΤΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ


Εδώ Πολυτεχνείο…



Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ
Πολυτεχνείο! Εδώ καλώ
βοήθεια, πρόφτασε,λαέ,

βοήθεια, πρόφτασε,λαέ,
σκοτώνουν τα παιδιά σου, οϊμέ!

Τα νιάτα που έστησαν εδώ
του Αγώνα τραγικόν χορό
και τραγουδούν τη Λευτεριά,
σου τα σκοτώνουν τα παιδιά.
Της βίας ο δούλος ο μωρός
δουλέμπορος, φονιάς μιαρός,
σκοτώνει, λαέ, τα τέκνα σου,
τ' αγόρια, τα κορίτσια σου.



Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ
τα νιάτα σέρνουνε χορό.
Της Επιστήμης τα παιδιά
και τραγουδάν τη Λευτεριά.
Εδώ της νιότης ο άξιος νους,
που χτίζει θέατρα, ναούς,
σκεδιάζει ιδέες και μηχανές
και δένει το αύριο με το χτες,


Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ
μέσα στης τέχνης το ιερό
σκοτώνει η βία τα παιδιά
που τραγουδούν τη Λευτεριά.

Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ
γίνεται ανήκουστο κακό!
Της βίας ο δούλος ο μωρός
του Χάρου μαύρος έμπορος,
σφάζει τα τέκνα του λαού.
τη νιότη, την ελπίδα του,
το άνθος του αύριο, τον καρπό
της τέχνης και της γνώσης, ω!

Εδώ Πολυτεχνείου κραυγή
καλούν το Χρέος κι η Τιμή
Λαέ μας, βοήθα τα παιδιά.
Ο αγώνας για τη Λευτεριά.







Από τον τόμο Αντιφασιστικά 67-74 (Γραμμή 1984).




ΡΙΤΣΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Το αγόρι και η πόρτα

Εκεί που έπεσε
είναι μια κόκκινη λίμνη,
ένα κόκκινο δέντρο,
ένα κόκκινο πουλί.
Σηκώθηκε όρθια
η πεσμένη καγκελόπορτα-
χιλιάδες άλογα.
Λαός καβαλίκεψε.
Κομνηνέ! - φωνάξαμε.
Γύρισε και μας κοίταξε
δε φορούσε επίδεσμο
ούτε στεφάνι.
Άσπρα άλογα, κόκκινα άλογα
και μαύρα, πιο μαύρα-
καλπασμός, - η ιστορία
Να προφτάσουμε.


_________________
Δεν ειμαι ειμ' εγω σπορα της τυχης
ο Πλαστουργος της νιας ζωης,
εγω ειμαι τεκνο της αναγκης
κι ωριμο τεκνο της οργης..........
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
sabba
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : athene
Αριθμός μηνυμάτων : 312

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   14/11/2010, 16:59


Νικηφόρος Βρεττάκος



Μικρός τύμβος

(17 Νοεμβρίου 1973)



Δίχως τουφέκι και σπαθί, με το ήλιο στο μέτωπο,

υπήρξατε ήρωες και ποιητές μαζί. Είστε το Ποίημα.



Απλώνοντας το χέρι μου δεν φτάνει ως εκεί

που ωραία λουλούδια τις μορφές σας

Λιτανεύει ο αέρας της αρετής. Ω παιδιά μου,



Μπροστά σ’ αυτό το ποίημα μετράει μόνο η σιωπή.


aπό την ενότητα «Παραλειπόμενα», Β’ τόμος των Απάντων του ποιητή,
εκδ.Τρία φύλλα, 1981.




Λειβαδίτης - Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές.
Το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα΄ ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα΄ ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ΄ τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!






Γιάννης Ρίτσος - 16 και 17 Νοέμβρη 1973

Αθήνα 16 Νοεμβρίου 1973

Ωραία παιδιά, με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια.
Ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων,
Αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα,
Έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι, - πως μεγαλώνει
το μπόι, το βήμα και η παλάμη του ανθρώπου;

17 Νοεμβρίου

Βαρειά σιωπή, διάτρητη απ’ τους πυροβολισμούς,
πικρή πολιτεία,
αίμα, φωτιά, η πεσμένη πόρτα, ο καπνός, το ξύδι-
ποιος θα πει : περιμένω απ’ το μέσα μαύρο;
Μικροί σκοινοβάτες με τα μεγάλα παπούτσια
μ΄ έναν επίδεσμο φωτιά στο κούτελο
κόκκινο σύρμα, κόκκινο πουλί,
και το μοναχικό σκυλί στ’ αποκλεισμένα προάστια
ενώ χαράζει η χλωμότερη μέρα πίσω
απ’ τα καπνισμένα αγάλματα
κι ακούγεται ακόμη η τελευταία κραυγή διαλυμένη
στις λεωφόρους.
Πάνω απ’ τα τανκς, μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς
πώς μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;





**αφιερωμενα στην αγωνιστρια μητερα μου ...και τους εαμιτες προπατορες μου, που μου μεταλαμπαδευσαν τα του αγωνιστικου φρονηματος που διεπουν εναν Ανθρωπο με οποιο κοστος σε καθε τι που του στερει το"Α".....
και μου κληροδωτησαν το λαμπρο παραδειγμα τους ...αυτο του αλτρουισμου,της αυταπαρνησης ,της ανθρωπιας......


_________________
Δεν ειμαι ειμ' εγω σπορα της τυχης
ο Πλαστουργος της νιας ζωης,
εγω ειμαι τεκνο της αναγκης
κι ωριμο τεκνο της οργης..........
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
monster
Inactive Members


Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 29
Περιοχή : city centre
Αριθμός μηνυμάτων : 15608
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   14/11/2010, 23:56


_________________
Τι κρίμα οι βλάκες να είναι τόσο σίγουροι και οι έξυπνοι τόσο διστακτικοί.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
baZZ
Forum Master
Forum Master
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 25
Περιοχή : Αθήνα
Αριθμός μηνυμάτων : 2975

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 00:31




Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Cheesy
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 30
Περιοχή : Γκατζολία
Αριθμός μηνυμάτων : 495
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 00:38


_________________
If a bird can sing with a broken wing, you'll learn to bend where the wind blows...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Momoka
Forum God
Forum God
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 26
Περιοχή : Over There
Αριθμός μηνυμάτων : 6124

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 00:46

φτύστε ελεύθερα !!!!!!!!!!!


_________________
Επειδή η ζωή πάντα θα φαίνεται μικρή, κι επειδή στο τέλος πάντα θα μετανιώνεις.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
baZZ
Forum Master
Forum Master
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 25
Περιοχή : Αθήνα
Αριθμός μηνυμάτων : 2975

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 00:50

Momoka έγραψε:
φτύστε ελεύθερα !!!!!!!!!!!


πείτε με τρελό άλλα αν κάτι μου αρέσει σε αυτόν τον (άνθρωπο?) είναι τα ελληνικά που μιλάει
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Momoka
Forum God
Forum God
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 26
Περιοχή : Over There
Αριθμός μηνυμάτων : 6124

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 00:52

το περιεχόμενο όμως ;;;

κάτι όμως έχεις που τραβάει !
αλλά δεν είναι καλό !

_________________
Επειδή η ζωή πάντα θα φαίνεται μικρή, κι επειδή στο τέλος πάντα θα μετανιώνεις.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
????????
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 00:53

παιδιαααααα παιδιαααααα η δικτατορια ειναι μια παρεξηγημενη εποχη...

και το πολυτεχνειο απλες φημες....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Momoka
Forum God
Forum God
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 26
Περιοχή : Over There
Αριθμός μηνυμάτων : 6124

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 01:40



από τα λίγα καλά του Λαζόπουλου !!!!!!!!!

για όλους μας...

_________________
Επειδή η ζωή πάντα θα φαίνεται μικρή, κι επειδή στο τέλος πάντα θα μετανιώνεις.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Cheesy
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 30
Περιοχή : Γκατζολία
Αριθμός μηνυμάτων : 495
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 03:50

Xorxito έγραψε:
παιδιαααααα παιδιαααααα η δικτατορια ειναι μια παρεξηγημενη εποχη...

και το πολυτεχνειο απλες φημες....

Μήπως βλέπεις πολύ Άδωνι;

Μεταξύ μας ο Άδωνις και ο αδερφός του μήπως (λέω μήπως) να είναι closeted;

_________________
If a bird can sing with a broken wing, you'll learn to bend where the wind blows...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
????????
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 12:13

Τι εννοείς τυρενιε συνταξιουχε των γαριδακίων;; Τι σημαίνει closeted???
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Cheesy
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 30
Περιοχή : Γκατζολία
Αριθμός μηνυμάτων : 495
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 12:16

Xorxito έγραψε:
Τι εννοείς τυρενιε συνταξιουχε των γαριδακίων;; Τι σημαίνει closeted???

Κοινώς "κρυφή"!

_________________
If a bird can sing with a broken wing, you'll learn to bend where the wind blows...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
????????
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 12:20

Ουαου!!! Κακοηθης τυρενια τιγρης!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
sabba
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : athene
Αριθμός μηνυμάτων : 312

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 13:46

Ετοιμάζεται ο εορτασμός σε πολλές πόλεις

Ανοίγει τις πύλες του σήμερα, στην Αθήνα το ιστορικό κτίριο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στην Πατησίων για τον καθιερωμένο τριήμερο εορτασμό της επετείου του 1973. Μαζικοί φορείς, σύλλογοι, σχολεία, αγωνιστικές συσπειρώσεις του κινήματος και μεμονωμένοι επισκέπτες θα δώσουν το «παρών» όπως κάθε χρόνο στον εορτασμό κραδαίνοντας τα μηνύματα του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου, επισημαίνοντας την επικαιρότητα και τη σημασία τους για το «σήμερα». Ο τριήμερος εορτασμός αναμένεται να κορυφωθεί την Τετάρτη 17 Νοέμβρη, με την αντιιμπεριαλιστική πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία.

Αντίστοιχα, αγωνιστικές εκδηλώσεις γιορτασμού ετοιμάζονται και σε πολλές ακόμα πόλεις της χώρας.

Στη Θεσσαλονίκη, ο Σύλλογος Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αγωνιστών (ΣΦΕΑ) 1967-1974 καλεί το λαό να συμμετάσχει μαζικά στον αγωνιστικό γιορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και διοργανώνει την Τετάρτη 17 Νοέμβρη μεγάλη αντιιμπεριαλιστική πορεία που θα ξεκινήσει στις 5 το απόγευμα από την Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προς το αμερικάνικο προξενείο. Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής απευθύνουν οι Γραμματείες του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΕΒΕ και του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών.

Αγωνιστικό συλλαλητήριο για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, την ερχόμενη Τετάρτη, στις 6 το απόγευμα, στην κεντρική πλατεία της Λάρισας, διοργανώνουν οι αγωνιστικές συσπειρώσεις και φορείς που συμμετέχουν στη Λαϊκή Επιτροπή Αγώνα και το Συντονιστικό Αγώνα Σχολείων. Η οργάνωση της κινητοποίησης συζητήθηκε και αποφασίστηκε σε σύσκεψη που είχε καλέσει στις αρχές της βδομάδας το Εργατικό Κέντρο Λάρισας.

Αντίστοιχα και στο Βόλο, το συλλαλητήριο, που θα γίνει στις 6 το απόγευμα, στην πλατεία Πανεπιστημίου, διοργανώνεται από τη Λαϊκή Επιτροπή Αγώνα Μαγνησίας.

Στη Μυτιλήνη, το ραντεβού του αγωνιστικού εορτασμού είναι την Τετάρτη, στις 5 το απόγευμα, στην πλατεία Σαπφούς. Εκεί συνδιοργανώνουν το συλλαλητήριο για την επέτειο του Πολυτεχνείου: Το ΜΑΣ, το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, ο Σύλλογος Προοδευτικών Γυναικών και η Επιτροπή Ειρήνης Λέσβου.

Στην Κεφαλονιά, αύριο Τρίτη, στις 7.30 μ.μ. θα γίνει εκδήλωση στο Εργατικό Κέντρο, με αφιέρωμα στο «ιστορικό της εξέγερσης», συζήτηση με θέμα: «Οι εξελίξεις στο Αιγαίο και το νόημα της ανεξαρτησίας σήμερα» και μουσικό αφιέρωμα. Την Τετάρτη, στην Κεφαλονιά θα γίνει η κεντρική εκδήλωση και πορεία στις 6.30 μ.μ. από την πλατεία Αργοστολίου, ενώ θα ακολουθήσει συναυλία.


πηγη:http://www2.rizospastis.gr

_________________
Δεν ειμαι ειμ' εγω σπορα της τυχης
ο Πλαστουργος της νιας ζωης,
εγω ειμαι τεκνο της αναγκης
κι ωριμο τεκνο της οργης..........
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
sabba
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : athene
Αριθμός μηνυμάτων : 312

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 14:12


Πολυτεχνείο

Ανθρωπινος δε γινεται ο καπιταλισμος
Και τωρα και τοτε ο ιδιος ο εχθρος

Αντεπίθεση για τη λαϊκη εξουσια

Αξιοποιούμε την ιστορική πείρα…
Η επέτειος της ηρωικής εξέγερσης του Πολυτεχνείου, είναι ευκαιρία να σκύψουμε πάνω από εκείνη την περίοδο, να μελετήσουμε τις συνθήκες και τα γεγονότα, με σκοπό να εξάγουμε πολύτιμα ιστορικά συμπεράσματα.
Να δούμε ότι ο αντιδικτατορικός αγώνας της νεολαίας και όλου του λαού καθ’ όλη τη διάρκεια της δικτατορίας, δεν εκπληρώθηκε με την επάνοδο της αστικής δημοκρατίας. Τα συνθήματα “Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία”, “Λαϊκή Κυριαρχία - Εθνική Ανεξαρτησία” δεν χωράνε στα σημερινά πλαίσια του ευρωμονόδρομου και του συμβιβασμού με το “λιγότερο κακό” που καλούν τα υπόλοιπα κόμματα. Ο αγώνας έγινε ενάντια στα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό, ενάντια στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Ενάντια στην αιτία του προβλήματος.
Να διδαχθούμε ότι η ιστορία ποτέ δεν γράφτηκε με συναίνεση, με “κοινωνικούς διαλόγους”, με “περίοδο χάριτος” ή ανοχής για τους εκμεταλλευτές και τις κυβερνήσεις τους. Πάντα η ιστορία προχωράει προς τα εμπρός με σύγκρουση και ανυπακοή. Αυτή είναι η παρακαταθήκη του Πολυτεχνείου σήμερα. Γι’ αυτό συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει, παρ’ όλες τις προσπάθειες που κάνει η αστική τάξη και οι παρατρεχάμενοί της για να διαστρεβλώσουν και να “ευνουχίσουν” το περιεχόμενό του στα μέτρα τους.

…και βγάζουμε διδάγματα για το κίνημα σήμερα
Η αντιπαράθεση που υπάρχει για το νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και το περιεχόμενο του αγώνα, δεν είναι για “ιστορικούς” λόγους, δεν είναι για να ξεκαθαρίσει το παρελθόν. Οπως και όποια άλλη αντιπαράθεση για ιστορικά γεγονότα, αφορά ξεκάθαρα το σήμερα και κυρίως το αύριο, το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει το λαϊκό κίνημα. Την υποταγή ή την απειθαρχία; Τη μοιρολατρία ή την αγωνιστική διεκδίκηση;
Το κίνημα σήμερα για να είναι αποτελεσματικό, θα πρέπει να έχει στόχους και αιτήματα που να μην είναι ενσωματώσιμα, αλλά να θίγουν την κερδοφορία του κεφαλαίου, να αμφισβητούν την κυριαρχία του. Πρέπει να επεξεργάζεται ένα συνολικό πλαίσιο που να προβάλλει τον άλλο δρόμο ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας, να “κτυπάει την πόρτα” της εξουσίας. Η γραμμή συσπείρωσης δεν πρέπει να αφήνει στο απυρόβλητο τον υπεύθυνο, δεν μπορεί δηλαδή να είναι πίσω από την εναντίωση στα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.

Η νεολαία στη σημερινή αστική δημοκρατία…
Παρά τις διακηρύξεις για την «καλύτερη δημοκρατία που γνώρισε ο τόπος», τα δικαιώματα της νεολαίας και του λαού βρίσκονται στο στόχαστρο των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.
Οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης χρησιμοποιούνται σαν “μπαμπούλας” για να μηδενιστούν οι προσδοκίες και οι διεκδικήσεις. Αυτοί που δημιούργησαν τον εργασιακό μεσαίωνα της ανασφάλιστης και ελαστικής εργασίας, των απλήρωτων υπερωριών, της μερικής απασχόλησης και των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και έργου, παίζουν στις πλάτες των νέων και φτάνουν στο σημείο να τους εγκαλούν που προτίμησαν τα stage από την ολοκληρωτική ανεργία που σαρώνει!
Η “δημοκρατία” τους εξάλλου, σταματάει στην πόρτα των χώρων εργασίας, εκεί όπου η συνδικαλιστική δράση αμείβεται με απόλυση, εκεί που κυριαρχεί η ιδεολογική τρομοκρατία.
Σήμερα, νέα μέτρα προετοιμάζονται να βγουν απ’ τα συρτάρια των υπουργών, ενώ η αστυνομοκρατία εντείνεται … «για την ασφάλειά μας».

…είναι πάντα στο στόχαστρό τους
Με χίλιους δυο τρόπους προσπαθούν να ενσωματώσουν τη νεολαία, ειδικά τα παιδιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, να ενστερνιστεί τις αξίες του συστήματος. Επιχειρούν να την προσεταιρίσουν, να την καλοπιάσουν, να την κολακέψουν. Στόχος του συστήματος, ακόμα και όταν κάποιες από τις δυνάμεις του δρουν ή παρεμβαίνουν μέσα στο κίνημα, είναι να εγκλωβίσουν και να εκτονώσουν τη ριζοσπαστικοποίηση των νέων σε ακίνδυνους δρόμους.
Οι εκμεταλλευτές μπορούν
να ανατραπούν!
Ανεξάρτητα από τις μορφές που παίρνει η καπιταλιστική εξουσία (ανοικτή δικτατορία ή κοινοβουλευτική “δημοκρατία”), η ουσία παραμένει ίδια: είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο για την απρόσκοπτη απομύζηση κερδών. Αυτή τη “νομιμότητα” πρέπει να την αμφισβητήσει η νεολαία και ο λαός.
Να σκεφτούμε ότι οι επέτειοι που γιορτάζουμε σήμερα (25η Μαρτίου, 28η Οκτωβρίου, Πολυτεχνείο), ένα πράγμα δείχνουν: όσο αρνητικός κι αν είναι ο συσχετισμός δύναμης, όσο ανίκητος και πανίσχυρος κι αν φαίνεται ο αντίπαλος, μπορεί να ανατραπεί! Τίποτα δεν είναι αιώνιο, ειδικά το σύστημα της εκμετάλλευσης. Αρκεί η πρωτοπορία του κινήματος, με σωστή στρατηγική και με ανάλογη επεξεργασία της τακτικής, να είναι οργανωμένη και αποφασισμένη να αγωνιστεί μέχρι το τέλος, ο λαός αργά ή γρήγορα θα μπει κι αυτός στην πρώτη γραμμή!
Ετσι και σήμερα το ΚΚΕ παλεύει για τη δημιουργία της κοινωνικής συμμαχίας της εργατικής τάξης και των σύμμαχων λαϊκών στρωμάτων για το αντιμονοπωλιακό-αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο πάλης, με στόχο τη λαϊκή εξουσία, το σοσιαλισμό. Εμπρός στο δρόμο του Νοέμβρη: Αγώνας, ρήξη, ανατροπή, η Ιστορία γράφεται με πάλη ταξική!




ΧΡΟΝΙΚΟ
ΤΕΤΑΡΤΗ, 14 ΝΟΕΜΒΡΗ
Είναι πρωί και στο Πολυτεχνείο πραγματοποιείται φοιτητική συγκέντρωση με αίτημα να δοθεί άδεια για την πραγματοποίηση γενικών συνελεύσεων. Την ίδια ώρα γίνεται παμφοιτητική συγκέντρωση στη Νομική.
14:00 Οι φοιτητές από τη Νομική, ακούγοντας ότι στο Πολυτεχνείο γίνονται επεισόδια, κατηφορίζουν προς την Πατησίων όπου έχουν αρχίσει οι γενικές συνελεύσεις. Υπάρχει αναβρασμός, όχι όμως επεισόδια. Η αστυνομία έχει ήδη πάρει θέση γύρω από το κτήριο.
18:00 Οι συνελεύσεις τελειώνουν. Εχει αρχίσει να μαζεύεται κόσμος και έξω από το Πολυτεχνείο. Καταφτάνει εισαγγελέας και απειλεί με μηνύσεις αν το πλήθος δεν διαλυθεί.
19:00 Περίπου 800 φοιτητές παραμένουν μέσα στο Πολυτεχνείο. Κάπου εκεί η κατάληψη αρχίζει de facto.
21:00 Εξω από το Πολυτεχνείο έχουν συγκεντρωθεί χιλιάδες λαού, ενώ μέσα είναι περίπου 1.500 άτομα. Εφυγαν μερικοί (κυρίως του Ρήγα Φεραίου) που διαφώνησαν με την παραμονή ή για άλλους λόγους. Ανακύπτει η ανάγκη του συντονισμού και έτσι συγκροτείται 13μελής Συντονιστική Επιτροπή (ΣΕ) από αντιπροσώπους των σχολών. Από αυτούς, 8-9 πρόσκεινται στην Αντι-ΕΦΕΕ (ΚΝΕ) ενώ οι υπόλοιποι είναι από το Ρήγα Φεραίο και τους αριστεριστές.
22:00 Η ΣΕ στήνει έναν πρώτο ασθενικό πομπό, παίρνει υπό τον έλεγχό της τα μεγάφωνα, εξασφαλίζει προμήθειες και φροντίζει για την περιφρούρηση των πυλών. Τυπώνονται αμέτρητες προκηρύξεις και κολλιούνται αφίσες. Οι χιλιάδες λαού που έχουν συγκεντρωθεί για συμπαράσταση μένουν ως τη 1 μετά τα μεσάνυχτα.

ΠΈΜΠΤΗ, 15 ΝΟΈΜΒΡΗ
Το πρωί έχει πέσει κάπως ο ενθουσιασμός. Ομως, τις επόμενες ώρες το κλίμα αντιστρέφεται καθώς μετά και από κατεύθυνση των δυνάμεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, η λαϊκή συμπαράσταση φουντώνει απότομα.
Ο κόσμος που αρχίζει να συγκεντρώνεται στους γύρω δρόμους συγκρούεται με την αστυνομία η οποία τους εμποδίζει να ενωθούν με τους φοιτητές. Παρ’ όλα αυτά γυναίκες, άντρες και παιδιά μαζεύονται έξω από το κτήριο. Ειδικά το μεσημέρι, πλήθος μαθητών και εργαζομένων που μόλις έχουν σχολάσει συρρέουν γύρω από το Πολυτεχνείο.
Ο ενθουσιασμός και η οργανωτικότητα ανεβαίνουν. Εγκαθίσταται νέος πομπός, πιο ισχυρός αυτή τη φορά, που στέλνει τη φωνή των φοιτητών ακόμα πιο μακριά. Κόσμος συνεχίζει να συρρέει. Το απόγευμα 300 φοιτητές από την Πάτρα σπάνε τον κλοιό της αστυνομίας και μέσω της Στουρνάρη μπαίνουν στο χώρο του Πολυτεχνείου.
Τα συνθήματα που ρίχνονται είναι αντιχουντικά, ξεσκεπάζοντας το ρόλο των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ.
Αργά το βράδυ εκλέγεται νέα, 32μελής αυτή τη φορά, Συντονιστική Επιτροπή. Σε αυτήν, 7 είναι από την Αντι-ΕΦΕΕ, 8 από το Ρήγα Φεραίο και οι υπόλοιποι είναι αριστεριστές ή ανένταχτοι.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 16 ΝΟΈΜΒΡΗ
Tην ίδια ώρα (Παρασκευή πρωί) που στην Αθήνα η αλληλεγγύη του κόσμου κορυφώνεται, φοιτητές στη Θεσσαλονίκη και στην Πάτρα προχωρούν με τη σειρά τους σε καταλήψεις στα πανεπιστήμιά τους.
12:00 Μέλη της επιτροπής Μεγαρέων αγροτών επισκέπτονται τη Συντονιστική Επιτροπή.
15:30 Στην πρώτη της συνεδρίαση, η νέα ΣΕ καταλήγει στη διακήρυξη με την οποία προσδιορίζεται ο χαρακτήρας της κινητοποίησης ως αντιφασιστική-αντιιμπεριαλιστική, απαιτεί άμεση πτώση της χούντας και εγκαθίδρυση λαϊκής κυριαρχίας. Διαδηλωτές κατεβαίνουν τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας προς το Πολυτεχνείο. Ο κόσμος που βρίσκεται σε κινητοποίηση στο κέντρο της Αθήνας φτάνει τους 150.000.
Η λαϊκή συμπαράσταση γύρω από το Πολυτεχνείο αλλά και σε άλλες γειτονιές της Αθήνας είναι πιο μαζική παρά ποτέ. Ο σταθμός των φοιτητών δονεί την ατμόσφαιρα με συνθήματα όπως “Ψωμί –Παιδεία – Ελευθερία, Λαϊκή Κυριαρχία – Εθνική Ανεξαρτησία”, “Κάτω η χούντα”, “Εξω οι Αμερικανοί”, “Ενας είναι ο αρχηγός, ο κυρίαρχος λαός”.
Από το μεσημέρι διαδίδεται πως η αστυνομία σκοπεύει να χτυπήσει το βράδυ. Παρ’ όλα αυτά, δεν παίρνονται μέτρα από τη ΣΕ για μια οργανωμένη έξοδο από το Πολυτεχνείο.
18:30 Οι αστυνομικοί χτυπούν διαδηλωτές στα Χαυτεία. Οι συγκρούσεις γενικεύονται. Η αστυνομία δεν διστάζει να ρίξει -εκτός από δακρυγόνα- και πραγματικά πυρά.
19:00 Τα μεγάφωνα μεταδίδουν το όνομα του πρώτου νεκρού -ενός αγοριού. Η ατμόσφαιρα από τα δακρυγόνα είναι αποπνικτική. Στην πλατεία Βάθη διαδηλωτές σωριάζονται νεκροί. Τα μεγάφωνα προσπαθούν να κρατήσουν ψηλά το ηθικό του κόσμου. Εχει ήδη καταληφθεί το Δημαρχείο ενώ ο λαός επιτίθεται στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Νεκροί και τραυματίες μέσα κι έξω από το Πολυτεχνείο. Η ΣΕ, τις ηρωικές εκείνες στιγμές στήνει οδοφράγματα και αυτοσχέδιο νοσοκομείο για τους τραυματίες.

ΣΆΒΒΑΤΟ, 17 ΝΟΈΜΒΡΗ
01:45 Η ατμόσφαιρα είναι εκρηκτική. Τα πρώτα τανκ κυκλώνουν το Πολυτεχνείο, ενώ ήδη έχουν καταφτάσει στρατιώτες και ΛΟΚατζήδες. Πλέον κάθε προσπάθεια αναίμακτης εξόδου από το χώρο είναι μάταιη.
02:00 Τρία τανκ σταματούν μπροστά από την κεντρική πύλη. Οι φοιτητές φωνάζουν: «μην πυροβολείτε, είμαστε αδέλφια σας», «ο στρατός είναι λαϊκός». Ενώ οι πυροβολισμοί συνεχίζονται, οι φοιτητές αρχίζουν να τραγουδούν τον εθνικό ύμνο.
03:00 Υστερα από εντολή, ένα από τα τανκ πέφτει πάνω στην πύλη του Πολυτεχνείου, ενώ πάνω της κρατιούνται φοιτητές. Ομάδες των ΛΟΚ και αστυνομικοί εισβάλουν μέσα και χτυπούν τους φοιτητές. Αρκετοί κατορθώνουν να διαφύγουν με τη βοήθεια και ορισμένων φαντάρων.
05:00 Η μετάδοση του παράνομου σταθμού συνεχίζεται μέχρι αυτήν την ώρα.
11:00 Η χούντα επιβάλλει στρατιωτικό νόμο. Οι διαδηλώσεις όμως θα συνεχιστούν όλο το Σαββατοκύριακο.

Ενδιαφέροντα στοιχεία για την εξέγερση του Πολυτεχνείου μπορεί κανείς να βρει στην “Εκθεση και συμπεράσματα για τα γεγονότα του Νοέμβρη 1973” που εγκρίθηκαν στην 4η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, τον Ιούλη του 1976 και βρίσκονται στο site του Κόμματος: www.kke.gr/istoria/

Ομιλία του Δ. Γόντικα σε εκδήλωση της ΚΟΑ
Ανυποχώρητη στάση των αγωνιστών, σε οποιεσδήποτε συνθήκες

Με αφορμή τη συμπλήρωση 42 χρόνων από την κήρυξη της δικτατορίας, τον περασμένο Απρίλη πραγματοποιήθηκε εκδήλωση της ΚΟΑ με θέμα “Η δράση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ενάντια στη δικτατορία και η συμβολή τους στην οργάνωση του λαού”, με κεντρικό ομιλητή το Δημήτρη Γόντικα, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Στα πλαίσια του αφιερώματος στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, δημοσιεύουμε εκτενή αποσπάσματα από την ομιλία αυτή, που εξάγει πολύ χρήσιμα συμπεράσματα από την πείρα της αντιδικτατορικής πάλης, τα οποία αναφέρονται στην ετοιμότητα που απαιτεί η ταξική πάλη και στη στάση που πρέπει να κρατάει ο αγωνιστής απέναντι στις διωκτικές αρχές, σε οποιεσδήποτε συνθήκες.

«Σήμερα δεν θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε τα ιστορικά γεγονότα που συνδέονται με τη χούντα, αλλά θα περιοριστούμε στην περιγραφή ορισμένων “στιγμιότυπων” που νομίζουμε ότι έχουν μια γενικότερη σημασία και μπορούν να προσθέσουν σε γνώσεις, ιστορική πείρα και προβληματισμό, να συμβάλλουν στην ανάδειξη χρήσιμων ιστορικών συμπερασμάτων. Είναι μια ακόμα ευκαιρία που μας θυμίζει το καθήκον του να μελετάμε συνεχώς την ιστορία του εργατικού και λαϊκού κινήματος και του Κόμματος, κυρίως για να κάνουμε την πίστη μας ακλόνητη σχετικά με το σκοπό για τον οποίο έχουμε στρατευτεί: τη σοσιαλιστική επανάσταση και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής κοινωνίας.
Κριτήριο του βαθμού αφοσίωσής μας στην υπόθεση αυτή είναι η συνειδητή στάση, δηλαδή η ανυποχώρητη πίστη στην υπόθεση αυτή χωρίς αβαρίες μπροστά σε οποιαδήποτε δυσκολία ή εμπόδιο. Η απόδειξη είναι να φεύγει καθένας και κάθε μια από τη ζωή με το κεφάλι ψηλά, ότι έκαναν στο ακέραιο το καθήκον τους. Με την ικανοποίηση ότι έφτασαν στο τέρμα “ορθοστατούντες και ορθοβαδίζοντες”, ότι ολοκλήρωσαν τη ζωής τους ως κομμουνιστές, ως μέλη του ΚΚΕ.
Είναι μεγάλος δρόμος και αγώνας που δεν επιτρέπει εφησυχασμό και επανάπαυση ούτε στιγμή, απαιτεί διαρκή ετοιμότητα για την αντιμετώπιση σύνθετων, απρόβλεπτων και δύσκολων καταστάσεων. Τέτοια είναι η ιστορία του επαναστατικού κινήματος και της ταξικής πάλης. Με απότομες καμπές ανόδου και υποχώρησης, ειρηνικών και ένοπλων αγώνων, μαζικών και ατομικών ηρωισμών, με νίκες και ήττες, με θυσίες, με απώλειες, με πολλά ζικ-ζακ, πάντα όμως η συνισταμένη της εξέλιξης είναι ανοδική, προωθητική. Το νέο πάντα βγαίνει νικητής.
Η γνώση και η μελέτη της ιστορίας είναι ένας από τους σπουδαιότερους παράγοντες που συμβάλουν να προλαβαίνεις και να αποφεύγεις στραβοπατήματα και να προβλέπεις, όσο γίνεται καλύτερα προετοιμασμένος, τις εξελίξεις.
Τι έγινε στις 21 Απρίλη 1967;
Ξυπνήσαμε με τα τανκς στους δρόμους και με μαζικές συλλήψεις, βάση προδιαγεγραμμένου σχεδίου. Ο κύριος όγκος των συλληφθέντων ήταν κομμουνιστές, οπαδοί και φίλοι του ΚΚΕ, καθώς και συνεργαζόμενοι. Στη συνέχεια στάλθηκαν εξορία.
Η χούντα κατάργησε μια σειρά αστικές ελευθερίες, τη λειτουργία των κομμάτων και επέβαλε το στρατιωτικό νόμο με ατελείωτα “απαγορεύεται”. Ηταν ένα καθεστώς τρόμου. Η δικτατορία στηρίχθηκε στο σχέδιο “Προμηθέας” που είχαν επεξεργαστεί στα πλαίσια του ΝΑΤΟ για έκτακτες καταστάσεις, ενώ η επιβολή της έγινε στο όνομα του κομμουνιστικού κινδύνου, το οποίο ήταν ένα σαθρό επιχείρημα. Η ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος εκείνη την περίοδο δεν προκαλούσε ιδιαίτερη ανησυχία για την άρχουσα τάξη και τους ιμπεριαλιστές, κυρίως λόγω του προσανατολισμού του. Ο αντικομμουνισμός όμως, που ήταν κυρίαρχο ιδεολογικό στοιχείο, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι είναι πάντα το προκάλυμμα για αντιλαϊκά σχέδια και μέτρα.
Για ποιο λόγο έγινε το πραξικόπημα;
Εγινε κυρίως για εσωτερικές ανάγκες του συστήματος και στήριξης των επιδιώξεων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή. Από τη μια μεριά, τα αστικά πολιτικά κόμματα δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθούν στο αίτημα των καιρών για εκσυγχρονισμό του αστικού πολιτικού συστήματος. Από την άλλη, οι Αμερικάνοι ήθελαν την Ελλάδα στήριγμα στον πόλεμο που ετοίμαζαν στη Μέση Ανατολή, ενώ το Κυπριακό έπαιξε επίσης ρόλο.
Ενα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι ο ιμπεριαλισμός και η αστική τάξη δε διστάζουν να φτάσουν στα άκρα όταν το απαιτούν τα γενικότερα συμφέροντά τους, είναι έτοιμοι να κινητοποιήσουν τους μηχανισμούς τους οποίους προετοιμάζουν, ενισχύουν και εκσυγχρονίζουν, με κύριο προσανατολισμό την αναχαίτιση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Πώς αντέδρασε το λαϊκό κίνημα;
Δυστυχώς πρόκειται για τραγωδία. Τη μέρα που εκδηλώθηκε η δικτατορία στην εφημερίδα “Αυγή” υπήρχε κύριο άρθρο με τίτλο “Γιατί δεν θα γίνει δικτατορία”. Παρά την έντονη φιλολογία για προετοιμαζόμενο πραξικόπημα και καταγγελία για ύπαρξη χούντας που το προετοίμαζε, δεν υπήρχε καμιά προετοιμασία αντίστασης. Την πρώτη μέρα η ηγεσία του κινήματος συνελήφθη και έτσι μόνο ορισμένες αυθόρμητες και περιορισμένες αντιδράσεις σημειώθηκαν, ενώ είναι βέβαιο ότι αν υπήρχε προετοιμασία και σχέδιο, θα έβρισκε ανταπόκριση στο λαό και τη νεολαία. Αργότερα, ο αγώνας οργανώθηκε, κλιμακώθηκε και οδήγησε στην ανατροπή της χούντας.
Δεν υπήρχε σχέδιο και προετοιμασία γιατί στην ουσία δεν υπήρχε ΚΚΕ. Δεν είναι μόνο ότι ήταν παράνομο, αλλά δεν είχε και οργανωμένη δύναμη. Οι οργανώσεις της ΕΔΑ που υπήρχαν δεν ήταν κομμουνιστικές, ενώ το ΚΚΕ είχε διαλύσει τις Οργανώσεις του από το 1958. Ηταν ένα μεγάλο ολίσθημα, γι’ αυτό και χαρακτηρίστηκε ως θεμελιακό λάθος.
Τότε διεξάγονταν ισχυρή ιδεολογική πάλη με τις οπορτουνιστικές αντιλήψεις που ήταν κυρίαρχες μέσα στο Κόμμα. Η διαπάλη ήταν ανοιχτή και σε όλα τα ζητήματα στρατηγικής σημασίας, όπως: για το χαρακτήρα της επανάστασης και το σοσιαλισμό, για τη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία και τον προλεταριακό διεθνισμό, για το Κόμμα και το ρόλο του, για τη στάση απέναντι στη σοσιαλδημοκρατία κ.α. Κυριαρχούσε ο λεγκαλισμός, η προσκόλληση δηλαδή στην αστική νομιμότητα, η αυταπάτη του κοινοβουλευτισμού. Το Κόμμα είχε χάσει όχι μόνο την οργανωτική του αυτοτέλεια, αλλά και την ιδεολογική και την πολιτική. Η κρίση αυτή έληξε το 1968 με τη 12η Ολομέλεια και χρειάστηκαν μετά αρκετοί αγώνες ώσπου το Κόμμα να αποκαταστήσει τα κομμουνιστικά του χαρακτηριστικά, να εδραιωθεί ως πρωτοπόρα επαναστατική δύναμη όπως εκφράζεται σήμερα.

Οι συλλήψεις και η στάση των συλληφθέντων
Πολλά μέλη και στελέχη του Κόμματος, παρά το ότι δεν ζούσαν κομματική ζωή, ήταν αφοσιωμένοι αγωνιστές, έμπειροι, ατσαλωμένοι, προετοιμασμένοι και αποφασισμένοι για κάθε δυσκολία. Δε χρειάστηκε δεύτερη απόφαση για τη στάση που έπρεπε να κρατήσουν μπροστά στους νέους διωγμούς, τις συνθήκες παρανομίας.
Πολλοί, που μόλις είχαν βγει από φυλακές και εξορίες, δεν αιφνιδιάστηκαν και κράτησαν αγωνιστική στάση. Δεν έκαναν καμιά υποχώρηση απέναντι στις διωκτικές αρχές της χούντας.
Αρκετοί όμως αιφνιδιάστηκαν. Δεν ήταν προετοιμασμένοι παρ’ όλο που είχαν εμπειρίες. Είχαν προσαρμοσθεί στη λεγόμενη νομιμότητα. Είχαν βάλει όρια στη δράση τους. Βρέθηκαν μπροστά σε διλήμματα και τελικά υποχώρησαν. Εκαναν δηλώσεις ότι θα κάτσουν ήσυχα, αποκήρυξης, μετάνοιας όπως λέμε. Ανάμεσα τους ήταν και αγωνιστές με δοκιμασία και πείρα, που είχαν αντέξει σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες.
Μια μεγάλη κατηγορία αγωνιστών ήταν νέοι στο κίνημα. Δεν είχαν εμπειρίες. Αλλοι κράτησαν, δε φοβήθηκαν. Αλλοι τα ‘χασαν, φοβήθηκαν, υποχώρησαν.
Μετά τις πρώτες συλλήψεις και κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, προσπαθούσαν πιο οργανωμένα στα αστυνομικά τμήματα να “σπάσουν” όσους έπιαναν και να μην τους στείλουν εξορία. Αρκούσε μια δήλωση ότι θα κάτσουν ήσυχα. Στην πορεία όμως, όποιος έκανε μια τέτοια μικρή υποχώρηση, δεν τον άφηναν σε χλωρό κλαρί. Φυσικά υπήρξαν και αρκετοί, ιδιαίτερα νέοι, που δεν έκαναν καμιά υποχώρηση και δεν τους έστειλαν εξορία. Προτιμούσαν να τους έχουν υπό συνεχή παρακολούθηση παρά να τους στείλουν εξορία, γιατί καταλάβαιναν ότι εκεί θα ατσαλωθούν μαζί με άλλους έμπειρους αγωνιστές, θα αποκτήσουν άλλη στάση, θα ολοκληρωθούν.
Σε αρκετά αστυνομικά τμήματα χτύπησαν αρκετούς άναρχα για να προκαλούν φόβο και τρομοκρατία. “Επιστημονικά” βασανιστήρια άρχισαν αργότερα. Διέδιδαν φήμες για εκτελέσεις. Κανείς γενικά δεν ήξερε τι σχέδια είχαν και ποια θα είναι η τύχη όσων έχουν συλληφθεί.

Γιατί είχαμε υποχωρήσεις από μια μερίδα αγωνιστών;
Δεν υπήρχε οργανωμένη προετοιμασία για τη στάση που έπρεπε να κρατήσει ο καθένας απέναντι σε μια παρόμοια κατάσταση. Οσοι άντεξαν ήταν γιατί είχαν προσωπική ή οικογενειακή πείρα ή είχαν γνωριστεί με την ιστορία αγωνιστών σε φυλακές και εξορίες, την ιστορία του κινήματος. Δεν υπήρχε η ιδεολογική προετοιμασία γιατί στο Κόμμα κυριαρχούσε η ιδεολογική σύγχυση και ο συμβιβασμός.
Τι σημαίνει όταν λέμε προετοιμασία; Το πρώτο και κυριότερο: να καλλιεργείται αδιάκοπα, θεωρητικά και πρακτικά, η πίστη στο δίκιο και στον τελικό σκοπό του αγώνα. Να μην κρύβονται οι δυσκολίες και οι απαιτήσεις. Αγωνιστική διαπαιδαγώγηση ώστε να διαμορφώνει αγωνιστικό χαρακτήρα καθένας που μπαίνει στο κίνημα. Ετοιμότητα για θυσίες, κριτήριο της αφοσίωσης. Ετοιμότητα να βρεθείς απέναντι στις διωκτικές αρχές και ανυποχώρητη στάση απέναντί τους ως το τέλος. Γνώση του αντιπάλου και των μεθόδων του. Καμιά υποχώρηση, χωρίς υπολογισμό συνεπειών.
Στο Κόμμα μας υπάρχει πλούσια πείρα σε αυτά τα ζητήματα που δείχνει ότι ο αγωνιστής έχει ανεξάντλητες δυνάμεις και αντοχές όταν είναι αποφασισμένος και βάζει πάνω από τον εαυτό του το Κόμμα, το δίκιο του αγώνα. Οι πηγές της δύναμης που τον οπλίζει να αντέχει είναι ότι εκφράζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, του λαού, σε κάθε στιγμή απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Οτι δεν είναι ένα μεμονωμένο άτομο. Οτι δεν προδίδει το λαό και το Κόμμα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Είναι μεγάλη παράδοση για το ΚΚΕ η συνεπής, αγωνιστική στάση απέναντι στην εργοδοσία, στο κράτος, στις διωκτικές αρχές κλπ. Στάση που έφτανε ως το εκτελεστικό απόσπασμα. Πάντα ο λαός εκτιμά την αγωνιστική στάση και αναγνωρίζει τους πρωτοπόρους αγωνιστές για τη στάση αρχών και το αγωνιστικό ήθος τους.

Σχετικά με τις δηλώσεις μετάνοιας
Η δήλωση μετάνοιας είναι σε ατομικό επίπεδο πίεση για αποκήρυξη των ιδεών και του ίδιου του Κόμματος. Υπόσχεση ότι θα εγκαταλείψεις τον αγώνα, θα σέβεσαι τους νόμους. Εως και την αποκήρυξη ατόμων, ακόμα και μελών της οικογένειας. Σκοπός ήταν να τσακίζουν και να εξουθενώνουν αγωνιστικά καθέναν που έπεφτε στα χέρια τους, μέχρι και να τον μετατρέψουν σε όργανό τους. Οι κρατούμενοι που ήδη είχαν κάνει δηλώσεις όταν πιάστηκαν, αξιοποιούνταν για να δημιουργούν κλίμα πανικού και υποχώρησης, για να πιέζουν τους υπόλοιπους.
Είναι μια μεγάλη παράδοση του αστικού κράτους απέναντι στους κομμουνιστές. Στην περίοδο της χούντας έκαναν εκτεταμένη χρήση αυτής της πείρας. Σε κάθε σύλληψη εφάρμοζαν και ανάλογη τακτική. Αρχιζαν από νουθεσίες, περνούσαν στις απειλές και τέλος στα βασανιστήρια. Παλιότερα έφταναν ως την εκτέλεση. Η δήλωση έπαιρνε πολλές μορφές και ξεκινούσε από “ανώδυνες” υποσχέσεις. Σε κάθε περίπτωση κατέληξε σε πλήρη εξουδετέρωση του αγωνιστή και καταρράκωση της αξιοπρέπειάς του.
Η πίεση για δήλωση δεν αφορά μόνο τα πρόσωπα, αλλά εκδηλωνόταν, εκδηλώνεται και σήμερα στο ίδιο το Κόμμα. Να αποκηρύξει τους σκοπούς του, την επαναστατική γραμμή πάλης. Να υποχωρήσει στα όρια της αστικής πολιτικής και νομιμότητας. Μαζί πηγαίνει και ο στόχος να συντριβεί η ηθική υπόσταση του ΚΚΕ.

Η στάση στην ανάκριση
Σκοπός των διωκτικών αρχών ήταν να χτυπήσουν τις παράνομες Οργανώσεις, να διαλύσουν την παράνομη δράση, επεδίωκαν να μάθουν για πρόσωπα και πράγματα. Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης ήθελαν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι είναι παντοδύναμοι, ανίκητοι.
Κάθε σύλληψη ήταν μια ιδιαίτερη κατάσταση και είχε την ανάλογη μεταχείριση. Στις συνθήκες εκείνες υπήρχε μεγάλος μηχανισμός παρακολούθησης και συλλογής πληροφοριών, ειδικοί μηχανισμοί ανάκρισης και ομάδες εκπαιδευμένες σε βασανιστήρια. Για κάθε έναν που έπιαναν δημιουργούσαν ένα περιβάλλον, τρόμου, ψυχολογία υποταγής. Δούλευαν επιστημονικά. Σε πρώτη φάση προσπαθούσαν να σπάσουν όσους έπιαναν με το φόβο χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα για να αποσπάσουν πληροφορίες. Στη συνέχεια περνούσαν σε βασανιστήρια εφόσον δεν απέδιδε η ψυχολογική πίεση. Πολλοί είναι αυτοί που άντεξαν ως το τέλος, αλλά και πολλοί που έσπασαν. Αντεξαν όσοι ήταν προετοιμασμένοι και αποφασισμένοι και είχαν σταθερή τακτική. Ανάμεσα τους παιδιά και κοπέλες που περνούσαν για πρώτη φορά την πόρτα της Ασφάλειας.

Τι σημαίνει σταθερή τακτική;
Εκεί πρέπει να ‘χει συνείδηση ο καθένας ότι είναι μόνος, χωρίς στήριγμα, απέναντι σε οργανωμένες δυνάμεις του αντίπαλου που έχουν τακτική και σχέδιο να σε αντιμετωπίσουν. Πράγμα που σημαίνει αυτοσυγκέντρωση, πλήρη επαγρύπνηση, καμιά χαλάρωση, απόφαση να βγεις νικητής.
Εδώ χρησιμοποιούσαν διάφορες τακτικές. Μπορεί να έφερναν απέναντί σου στοιχεία που κάποιος άλλος μπορεί να έδωσε. Μπορεί να σου φέρουν συγγενικά πρόσωπα, μπορεί να σε βάλουν σ’ ένα κελί που έχουν μέσα δικό τους άνθρωπο και να τον παρουσιάζουν σαν συναγωνιστή σου, διάφορα τέτοια τεχνάσματα.
Οσοι επιχείρησαν να ξεγελάσουν την Ασφάλεια με ψέματα, όσοι επιχείρησαν να πουν ανώδυνα πραγματάκια, δεν είχαν αποτέλεσμα. Ισα ίσα βρέθηκαν σε μεγαλύτερη πίεση. Αυτό που αποδίδει είναι καμιά υποχώρηση, καμιά αποδοχή καμιάς κατηγορίας, δεν δίνουμε ονόματα, δε λέμε τίποτα. Ο άνθρωπος αντέχει. Ο φόβος είναι που γονατίζει και όχι ο πόνος από τα βασανιστήρια. Απόδειξη ότι αρκετοί έσπασαν χωρίς να φάνε ούτε ένα χαστούκι.
Πώς ξεπερνάμε αυτόν το φόβο, γιατί πάντα υπάρχει; Με την απόφαση ότι θα βγεις νικητής: “κάντε ό,τι θέλετε, δεν υποχωρώ, δεν κάνω βήμα πίσω!”. Ξεπερνώντας και την ιδέα του θανάτου. Μόνον έτσι. Είναι χιλιάδες αυτοί που τα ‘βγαλαν πέρα παλικαρίσια και παιδιά που δεν ήξεραν τι σημαίνει κρατητήριο. Ο αγωνιστής έχει μεγάλες δυνάμεις.

Στιγμές από τη ζωή στην εξορία και τις φυλακές
Το συλλογικό κλίμα, η στήριξη και η αλληλεγγύη που κυριαρχεί βοηθάει στην αγωνιστική στάση. Μπορεί να μην έκαναν βασανιστήρια όπως παλιότερα, αλλά ασκούσαν πολύπλευρες πιέσεις. Η ατομική στάση σε κάθε περίπτωση ήταν καθοριστική. Πολλές οικογένειες ήταν σταθερά δίπλα τους, βοηθούσαν. Αλλά υπήρχαν και οικογένειες που πίεζαν, που ασκούσαν ψυχολογική πίεση, “το παιδί δεν μπορεί, τα χρέη μεγαλώνουν”. Κι όμως κράτησαν με αξιοπρέπεια, με αγωνιστική στάση με τιμή. Ορισμένοι δεν άντεξαν και έκαναν δήλωση.
Η διάσπαση στη 12η Ολομέλεια με το λεγόμενο “εσωτερικό”, είχε αντανάκλαση στην εξορία και στις φυλακές οπού κι εκεί έγινε οξύτατη ιδεολογική πάλη. Το 1968 έγινε και η αντεπανάσταση στην Τσεχοσλοβακία. Τότε πρώτος και καλύτερος ο Γλέζος, κρατούμενος, βγήκε με δήλωση καταδίκης της Σοβιετικής Ενωσης. Τον έκανε σημαία η χούντα.
Στην εξορία είχαμε προβλήματα και κάναμε αγώνες με διάφορς μορφές πάλης. Οσοι ήταν ενάντια στο Κόμμα, μπορεί να μην κάνανε δήλωση, αλλά πηγαίνανε μπροστά στην ασφάλεια επιδεικτικά ότι δεν συμμετέχουν σ’ αυτόν τον αγώνα. Μέχρι εκεί έφτανε η στάση τους.

Δυο λόγια για την παρανομία
Καθοριστικό στοιχείο για τη δράση στην παρανομία είναι ο προσανατολισμός. Μπαίνω στην παρανομία δεν σημαίνει ότι πάω να κρυφτώ, να σώσω το τομάρι μου, αλλά να οργανώσω τον αγώνα σε άλλες συνθήκες. Σημαντικό ήταν να μάθει ο κόσμος ότι υπάρχει αντίσταση, υπάρχει Κόμμα, υπάρχει δύναμη που παλεύει.
Επομένως είχε σημασία ο παράνομος Τύπος, οι προκηρύξεις κτλ. Οπως επίσης η μαζική έκφραση αντίστασης που απαιτεί καλό συνδυασμό της παράνομης με τη νόμιμη δουλιά. Ολα αυτά δεν έγιναν αυθόρμητα, αλλά με την πρωτοπόρα δουλιά των παράνομων οργανώσεων που εκεί μέσα στρατεύθηκαν αρκετά παιδιά τα οποία δεν ήτανε γνωστά, άρχισαν να δημιουργούνται και μισοπαράνομες οργανώσεις κι έτσι φούντωνε η αντιδικτατορική πάλη.
Στις συνθήκες παρανομίας παίζει μεγάλο ρόλο μια κατηγορία “αφανών ηρώων”. Πρόκειται για όλους εκείνους και εκείνες που στήριξαν την παράνομη δουλιά. Διέθεταν τα σπίτια τους, πρόσφεραν πολύπλευρα στις ανάγκες της παρανομίας.
Πάντως αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι μέσα στο λαό πάντα υπάρχουν δυνάμεις που στηρίζουν τον αγώνα, ανεξάντλητες, το κίνημα δεν χάνεται. Ξαναγεννιέται κι από τις στάχτες ακόμα. Το ‘67 μπορεί να διέλυσαν τα πάντα, το κίνημα φούντωσε. Νεολαία δεν υπήρχε, η ΚΝΕ ξεκίνησε από 5-10 ανθρώπους κι έγινε μαζική οργάνωση, άντλησε δυνάμεις μέσα από τη νεολαία, μέσα από τον αγώνα έπαιξε πρωτοπόρο ρόλο στην πάλη κατά της χούντας, βγήκε από τη δικτατορία με κύρος, με δυνάμεις, με μεγάλη πείρα.
Στην αρχή της χούντας καλλιεργούνταν η άποψη ότι θα τραβήξει χρόνια. Επιβεβαιώθηκε όμως ότι κανένας μηχανισμός δεν είναι παντοδύναμος και αιώνιος, όσο κι αν εμφανίζεται έτσι. Η λαϊκή πάλη μπορεί να τους ανατρέψει. Αυτό είναι το τελικό συμπέρασμα. Καμιά θυσία δεν πάει χαμένη.
Η κλιμάκωση της αντιδικτατορικής πάλης συμβαδίζει με την ανασυγκρότηση του Κόμματος και της ΚΝΕ και κάτω από αυτές τις συνθήκες, άρχισαν οι διάφορες δραστηριότητες να παίρνουν μαζική μορφή ώσπου έφτασαν στο Πολυτεχνείο. Καθοριστική είναι η ασίγαστη λαϊκή πάλη.
Μ’ αυτήν την πεποίθηση και αισιοδοξία αντιμετωπίζουμε και σήμερα την κατάσταση. Οι σημερινοί συσχετισμοί δύναμης δεν είναι παντοδύναμοι, δεν είναι ανίκητοι, δεν είναι αιώνιοι. Μέσα από τις δυσκολίες ωριμάζει και θα φουντώσει το κύμα της λαϊκής αντεπίθεσης. Η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι καθοριστικός παράγοντας που θα φέρει στην ημερήσια διάταξη τη σοσιαλιστική επανάσταση.»

πηγη αφιερωματος:http://www.odigitis.gr







_________________
Δεν ειμαι ειμ' εγω σπορα της τυχης
ο Πλαστουργος της νιας ζωης,
εγω ειμαι τεκνο της αναγκης
κι ωριμο τεκνο της οργης..........
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
sabba
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : athene
Αριθμός μηνυμάτων : 312

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 15:26

ολοι μαζι στις 17 Νοεμβρη στο Πολυτεχνειο
να τιμησουμε τους ηρωες της εξεγερσης εναντι της χουντας
και να δωσουμε μια παρουσια απαντηση στους ιμπεριαλιστες του σημερα που θελουν να αυαμαρωσουν με την ληθη μια τετοια ιστορικη ημερα



_________________
Δεν ειμαι ειμ' εγω σπορα της τυχης
ο Πλαστουργος της νιας ζωης,
εγω ειμαι τεκνο της αναγκης
κι ωριμο τεκνο της οργης..........
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
sabba
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : athene
Αριθμός μηνυμάτων : 312

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 15:43

μια συγκλωνιστικη μαρτυρια του οδηγου του τανκς που εριξε την πυλη του πολυτεχνειου σκοτωνοντας αμαχους φοιτητες....


1973-2003. Ο A. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σπάει την τριαντάχρονη σιωπή του και αποκαλύπτει όσα συνέβησαν τη μαύρη νύχτα που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και στιγμάτισε για πάντα τη ζωή του. «Ντρέπομαι γι' αυτό που ήμουν, γι' αυτό που έκανα» λέει στην εκ βαθέων εξομολόγησή του. Μια στιγμή, μια ζωή. Στη «μία και μοναδική φορά» που δέχθηκε να ξύσει «τις πληγές του παρελθόντος», όπως λέει σε μια αποστροφή του λόγου του ο κ. Σκευοφύλαξ, περιγράφει λεπτό προς λεπτό τη στρατιωτική επιχείρηση της χούντας, η οποία ξεκίνησε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου με την έξοδο των τανκς στους δρόμους της Αθήνας και ολοκληρώθηκε στις 3.30 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, με την αιματοβαμμένη εισβολή στο Πολυτεχνείο. Στη σπάνια μαρτυρία του ο κ. Σκευοφύλαξ μνημονεύει τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στους δρόμους της Αθήνας, τις ειρηνικές εκκλήσεις των φοιτητών που ηχούσαν στα αφτιά του σαν «κραυγές εχθρών της πατρίδας». Τις διαταγές των αδίστακτων στρατιωτικών που πίστεψε ότι ήταν «πατριώτες». Θυμάται - τότε με χαρά, τώρα με θλίψη - τον πόνο των φοιτητών που είδαν το όνειρό τους να τσαλακώνεται κάτω από τις ερπύστριες που ο ίδιος έθεσε σε κίνηση, τον τρόμο που ακολούθησε από τις λυσσαλέες επιθέσεις των αστυνομικών. Το απαράμιλλο θάρρος του φοιτητή που γύρισε και του είπε: «Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες μέσα;». Την οργή που του προκάλεσε και λίγο έλειψε να τον οδηγήσει σε εν ψυχρώ δολοφονία. «Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή... Αν έλεγε μια κουβέντα ακόμη, θα τον σκότωνα»! Οι λέξεις βγαίνουν με δυσκολία. Σε αυτή τη συνέντευξη του κ. A. Σκευοφύλακος μιλούν δύο πρόσωπα: ο 20χρονος έφεδρος στρατιώτης και ο 50χρονος βιοπαλαιστής. Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνει, ακόμη και σήμερα, για μια ενέργεια που τον κατέστησε αρνητικό πρωταγωνιστή στην κρισιμότερη στιγμή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Μια στιγμή, μια αιωνιότητα. Μετά την απόλυσή του από τον στρατό, ο A. Σκευοφύλαξ θα μοχθήσει για να ζήσει. «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές το KKE». Στα 30 του θα παντρευτεί, θα αποκτήσει παιδιά. Ζώντας σε μια γειτονιά των νοτίων προαστίων, όλα αυτά τα χρόνια αποφεύγει να μιλάει για τα γεγονότα εκείνης της νύχτας. Οσες φορές θα τον ρωτήσουν «τι σχέση έχεις με τον "πορτάκια" του Πολυτεχνείου;», θα μιλήσει για «μακρινό ξάδελφο που σκοτώθηκε σε τροχαίο»! Στη γυναίκα του θα ανοίξει την καρδιά του ύστερα από χρόνια. Στα τρία παιδιά του δεν το έχει αποφασίσει ακόμη. «Είμαι ένας άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρόνων. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο»!

1973-2003. Τριάντα χρόνια μετά, ο άνθρωπος που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου θα πει για τους φοιτητές, τους νέους και τους εργαζομένους που αγωνίστηκαν για την πτώση της χούντας: «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ηταν παλικάρια». Ο κ. Σκευοφύλαξ δεν θα ξεχάσει τη φοιτήτρια που τραυματίστηκε κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια σήμερα του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Θα ήθελα να τη δω, να της πω... Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».
«O στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο» «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εργάτης κατάλαβα ότι δεν μπορώ να έχω τα ίδια αιτήματα με τους εργοδότες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές KKE»!


«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ημουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι "μαυροσκούφηδες" ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. "Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα" μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. "Παλιοκουμμούνια" θα καλοπεράσετε!" λέγαμε».

Στα 20 χρόνια του ο A. Σκευοφύλαξ βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα, στην επίλεκτη ομάδα του Σώματος των Τεθωρακισμένων κατέπνιξε την εξέγερση των φοιτητών. «Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου, η ίλη μου πήρε εντολή να ετοιμαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν πέντε δικά μας άρματα, κάτι γαλλικά AMX30. Εγώ ήμουν οδηγός στο πρώτο άρμα που βγήκε στον δρόμο». Στο ίδιο άρμα βρίσκονταν ο αξιωματικός Μιχάλης Γουνελάς, ως επικεφαλής, ο ανθυπασπιστής Λάμπρος Κωνσταντέλλος, ως οδηγός εδάφους, ο λοχίας Στέλιος Εμβαλωμένος και ο Γιάννης Τίρπας.

«Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά - δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Οταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε "είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια". Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα»!

Την έξοδο των τανκς από το Γουδί θα πληροφορηθούν οι Αθηναίοι από τον εκφωνητή του Πολυτεχνείου, τον Δημήτρη Παπαχρήστο. Παρά τις παρεμβολές της ΚΥΠ, το ραδιόφωνο των εξεγερμένων φοιτητών θα μεταφέρει στους Αθηναίους τον ανατριχιαστικό συριγμό από τις ερπύστριες των τανκς. Ο εκφωνητής απευθύνει έκκληση στα «στρατευμένα νιάτα» να μη χτυπήσουν. «Δεν θα χτυπήσουν τα παιδιά, τα αδέλφια μας οι φαντάροι, το φρούριο της ελευθερίας, το μόνο μέρος της Ελλάδας που είναι ελεύθερο. Δεν έχουμε όπλα. Προτάσσουμε μόνο ανοιχτά τα στήθη μας. Λαέ της Αθήνας, όλοι μαζί το σύνθημα: λαός και στρατός μαζί. Δεν θα χτυπήσει ο στρατός!».

Με νεότερη εντολή των στρατιωτικών που κατευθύνουν την επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου» τα πέντε τανκς προωθούνται προς το Μουσείο. H ώρα της αιματοβαμμένης επέμβασης πλησιάζει. «Μας είπαν να πάμε κοντά στο Πολυτεχνείο, αλλά όχι μπροστά στην πόρτα. Αυτό κάναμε. Σταματήσαμε λίγα μέτρα πιο πέρα». Στη θέα των τανκς εκατοντάδες φοιτητές πλησιάζουν στην πύλη, ανεβαίνουν στα κάγκελα, φωνάζουν συνθήματα συναδέλφωσης.

Με διάφορους απειλητικούς ελιγμούς και μαρσαρίσματα που ακούγονται σαν κανονιές, οι οδηγοί των τανκς προσπαθούν να κάμψουν το ηθικό των φοιτητών. Ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου απευθύνει νέα έκκληση να αποφευχθεί η αιματοχυσία. «Οι φαντάροι δεν ανήκουν στη χούντα. H χούντα στηρίζεται στο μέταλλο, στηρίζεται στα τανκς, στο σίδερο. H καρδιά των φαντάρων έχει τον ίδιο παλμό με τη δικιά μας. Αγαπάτε τους φαντάρους. Ελληνικά στρατευμένα νιάτα, ο λαός δεν σας κρατάει κακία. Ξέρει ότι είστε μαζί μας».

H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Εδειχναν πανικόβλητοι». Ο κ. Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Χαμηλώνει το βλέμμα του. «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω»!

Με ολοένα μεγαλύτερη ένταση και αγωνία οι φοιτητές φωνάζουν προς τους στρατιώτες «είμαστε αδέλφια, αφήστε τα άρματα», ενώ ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου καλεί το πλήθος να δείξει αυτοσυγκράτηση. «Απομονώστε τους προβοκάτορες. Δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα με το στρατό. Δεν θέλουμε να χυθεί ελληνικό αίμα». Ο Δημήτρης Παπαχρήστος ψάλλει τον εθνικό ύμνο. Το ίδιο κάνουν και οι χιλιάδες νέοι που βρίσκονται στο Πολυτεχνείο.

Ενα τέταρτο πριν από τις 3 το πρωί οι στρατιωτικοί δίνουν προθεσμία λίγων λεπτών στους φοιτητές για να αποχωρήσουν από το Πολυτεχνείο, να παραδοθούν. Κάποιοι από τους φοιτητές που θέλουν να αποχωρήσουν δοκιμάζουν να απασφαλίσουν την κεντρική πύλη. Δεν τα καταφέρνουν. Πίσω από την πύλη είναι σταθμευμένο ένα αυτοκίνητο Μερτσέντες που μπλοκάρει το άνοιγμά της. Ο επικεφαλής των τεθωρακισμένων αρμάτων εκνευρίζεται. Οργισμένος φωνάζει: «Τσογλάνια, ρεζιλεύετε το στράτευμα!» και δίνει σήμα για την επέλαση του άρματος.

«Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: "Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!"» λέει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».

Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει με μοναδική ειλικρίνεια.

Στο εσωτερικό του Πολυτεχνείου επικρατεί πανδαιμόνιο. Διαφωτιστική είναι η περιγραφή που δίνει ο εισαγγελέας Δημήτρης Τσεβάς στην έκθεση που συνέταξε το 1974 για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου: «Εντρομοι και εμβρόντητοι οι σπουδασταί κυριεύονται από την ενώπιον του εσχάτου κινδύνου φοβεράν αγωνίαν. Υπό την πίεσιν πλήθους ανθρώπων καταρρίπτεται τμήμα των προς την οδόν Στουρνάρη κιγκλιδωμάτων. Και διά του δημιουργηθέντος ανοίγματος εξέρχονται οι σπουδασταί κατά μάζας. Νέον, όμως, δι' αυτούς αρχίζει μαρτύριον. Υβρεις κατ' αυτών εκτοξεύονται και καταδιωκόμενοι βαναύσως κακοποιούνται».

Οπως αναφέρει ο κ. Σκευοφύλαξ, «αστυνομικοί κυνηγούσαν και χτυπούσαν τους φοιτητές όπου τους έβρισκαν. Αν δεν ήταν οι ΛΟΚατζήδες να τους σταματήσουν - θυμάμαι ότι πολλές φορές πιάστηκαν στα χέρια μαζί τους - δεν ξέρω και γω τι θα γινόταν». Λίγο αργότερα οι στρατιώτες σχηματίζουν έναν διάδρομο για να περάσουν ασφαλείς οι φοιτητές. Για το θέμα αυτό, στο πόρισμα Τσεβά υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά: «Εμπροσθεν μεν της πύλης του Πολυτεχνείου δημιουργείται διάδρομος υπό των στρατιωτών μέσω του οποίου διέρχονται οι εξερχόμενοι, κατευθυνόμενοι προς την οδόν Τοσίτσα, εντός δε του Πολυτεχνείου βοηθούν, προστατεύουν και εις τους ώμους των πολλούς αδυνάτους κρατούν διά να δυνηθούν να υπερπηδήσουν το υψηλόν κιγκλίδωμα. Και επεισόδια μεταξύ στρατιωτικών και αστυνομικών λαμβάνουν χώραν εν τη προσπαθεία των πρώτων να προστατεύσουν τους φοιτητάς από το διωκτικόν μένος των άλλων».

Μέσα στο Πολυτεχνείο ο A. Σκευοφύλαξ είδε πολλούς τραυματίες και ίσως, όπως λέει, και νεκρούς. «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: "Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;". Αφήνιασα. Εβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: "Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω". Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή... Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ενας φασίστας».


Παρά τον πόνο τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Οπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Οταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Οσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ' όσα τους κάναμε... Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».

Την αναγνώριση των φοιτητών για ορισμένους από τους αξιωματικούς του στρατού και τους έφεδρους στρατιώτες θα διαπιστώσει αργότερα και ο εισαγγελέας: «Πολλοί αξιωματικοί και στρατιώται παρεμβαίνουν προς προστασίαν των φοιτητών. Και υπήρξε πηγαία και βαθειά η ευγνωμοσύνη πολλών εξ αυτών προς τους αγνώστους σωτήρας των, ως εις τας καταθέσεις των τούς αποκαλούν με συγκίνησιν»!

Εκατοντάδες φοιτητές καταφέρνουν να βγουν έξω από το Πολυτεχνείο, ξεχύνονται στους γύρω δρόμους, τρέχουν να φύγουν, να γλιτώσουν τη ζωή τους, καθώς γίνονται στόχος ελεύθερων σκοπευτών. «Απομακρυνόμενοι όμως του Πολυτεχνείου αγωνιώδεις τούς αναμένουν εκπλήξεις. Από παντού τους καταδιώκουν και τους χτυπούν. Εις την γωνίαν των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας άνδρες της ΚΥΠ εν πολιτική περιβολή τους χτυπούν ανηλεώς και πυροβολούν κατ' αυτών, ενώ εις την ταράτσαν ενός των αυτόθι κτιρίων έχουν εγκαταστήσει πολυβόλον. Εις τας ταράτσας των γύρω κτιρίων επισημαίνονται ελεύθεροι σκοπευταί υπό του ιδίου Διευθυντού της Αστυνομίας να επιτελούν το φονικόν έργον των»!

Την ίδια στιγμή, όπως επισημαίνεται στην ίδια έκθεση, «ομάδες τραμπούκων και επικινδύνων τρωκτικών της γαλήνης του τόπου εκδηλώνουν το εγκληματικόν μένος των κατά των ατυχών σπουδαστών που κατά μάζας εξέρχονται του Πολυτεχνείου». Οι τραμπούκοι είναι άνδρες της ΕΣΑ, οι οποίοι δεν διστάζουν, μάλιστα, να κακοποιήσουν ακόμη και πανεπιστημιακό γιατρό, ο οποίος, μαζί με τη σύζυγό του, είχε σπεύσει να βοηθήσει τους ανυπεράσπιστους φοιτητές.

Στη συμβολή των οδών Πατησίων και Στουρνάρη «άνδρες εν πολιτική περιβολή, κραδαίνοντες ρόπαλα, εξήλθον από ομάδα αυτόθι ευρισκομένων αστυνομικών και εκακοποίησαν σεβάσμιον καθηγητή Πανεπιστημίου, την σύζυγόν του και νεαρόν σπουδαστήν, διότι εξήρχοντο του Πολυτεχνείου, ένθα ο καθηγητής-ιατρός και η σύζυγός του είχον μεταβή προς εκπλήρωσιν του ανθρωπιστικού και ιατρικού των καθήκοντος. Και οι ροπαλοφόροι ούτοι ήσαν άνδρες της ΕΣΑ εν πολιτική περιβολή. Εις το πανδαιμόνιον τούτο της εξόδου των φωνών, των κραυγών, των οιμωγών, των καταδιώξεων και των πυροβολισμών έπεσαν οι περισσότεροι εκ του πλήθους των τραυματιών».

Οταν επέστρεψε στο Γουδί, στη βάση των Τεθωρακισμένων, ο κ. Σκευοφύλαξ έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Ηταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Οταν γυρίσαμε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί μου έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόμουν ότι ήμουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα "παλιοκουμμούνια", όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Ενιωθα περήφανος. Ημουν και εγώ φασίστας».

Οκτώ ημέρες αργότερα, κάτι θα σπάσει μέσα του. Το φρόνημά του θα κλονισθεί, όταν θα δει τον «εθνοσωτήρα» να καθαιρείται και να περιφρονείται από τους συνοδοιπόρους του, αυτούς που πιο πριν ορκίζονταν στο όνομά του. «Την επόμενη εβδομάδα έγινε η στάση του Ιωαννίδη. Ημουν πάλι σε επιφυλακή. Μας πάνε στο ΓΕΣ. Στο προαύλιο λάβαμε θέσεις. Δεν ξέραμε γιατί πήγαμε εκεί. Δεν μας είπαν. Γυρνώντας στο Γουδί μάθαμε ότι "έριξαν" τον Παπαδόπουλο» αναφέρει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Τότε μέσα μου κάτι άλλαξε. Αυτοί που τον παρουσίαζαν σαν θεό, τώρα τον έβριζαν. Δεν μπορούσα να το καταλάβω αυτό. "Μα είναι τόσο πουλημένοι όλοι τους;" αναρωτήθηκα. Αυτοί πάνε όπου φυσάει ο βοριάς. "Πουλημένα τομάρια" είπα μέσα μου. Θυμάμαι ότι ο Μιχάλης Γουνελάς παρέδωσε τα γαλόνια του στους άνδρες της ΕΣΑ, που ήρθαν στο Κέντρο και τον συνέλαβαν».

Με τη Μεταπολίτευση ο στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ θα βρεθεί στα σύνορα. «Ο Καραμανλής είχε πει "τα άρματα στα σύνορα". Ηταν τα γεγονότα της Κύπρου. Πήγαμε Αλεξανδρούπολη. Μετά από έξι μήνες πήρα άδεια. Αντί να απολυθώ στους 22 μήνες, έφτασα στους 30. Εφεδρεία στην εφεδρεία. Οταν απολύθηκα, όλα είχαν αλλάξει μέσα μου».

Στη Δυτική Αθήνα, όπου κατοικούσε με τους γονείς και τα δύο αδέλφια του, θα αναζητήσει δουλειά. «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εκανα όποια δουλειά μπορείς να φανταστείς. Εργάτης κατάλαβα ότι δεν μπορώ να έχω τα ίδια αιτήματα με τους εργοδότες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές KKE»!

Ολα αυτά τα χρόνια ο κ. Σκευοφύλαξ θα κάνει μια ήρεμη ζωή. Σπίτι - δουλειά, δουλειά - σπίτι. Ποτέ δεν θα μιλήσει για το Πολυτεχνείο. Δεν θα αισθανθεί να τον ενοχλούν. Μόνο μία φορά το επώνυμό του τον έφερε σε δύσκολη θέση. «Στη δουλειά πριν από χρόνια κάποιος άκουσε πώς με λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση με τον "πορτάκια", όπως είπε, του Πολυτεχνείου. "Ξάδελφός μου είναι, μακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο" απάντησα. Είμαι ένα άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρονών. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι μου δεν ξέρουν ποιος είμαι ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα μου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά μου δεν το είπα ακόμη».

1973-2003. Με μια αυτοκριτική διάθεση που σπανίζει, ο κ. Σκευοφύλαξ δεν θα διστάσει να πει: «Ντρέπομαι γι' αυτό που ήμουν, γι' αυτό που έκανα. Στη θέση μου θα μπορούσε να βρεθεί ο καθένας, έφεδρος στρατιώτης ήμουν άλλωστε. Δεν με απαλλάσσει όμως αυτό. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου».

Για τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη χούντα, ο κ. Σκευοφύλαξ θα μιλήσει με κολακευτικά λόγια. «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ηταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόημα, αλλά θα ήθελα να τους πω μια μεγάλη συγγνώμη». Ο οδηγός του τανκ που μπήκε στο Πολυτεχνείο δεν θα ξεχάσει τη νεαρή φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια - σήμερα - του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Πιστεύω ότι αν τη δω σήμερα, δεν θα ξέρω τι να της πω. Πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια πέρασε από το μυαλό μου να τη συναντήσω, αλλά σταματούσα. Θα ήθελα να τη δω, να της πω... Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις»
πηγη:εφημερις το "βημα"

_________________
Δεν ειμαι ειμ' εγω σπορα της τυχης
ο Πλαστουργος της νιας ζωης,
εγω ειμαι τεκνο της αναγκης
κι ωριμο τεκνο της οργης..........
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
askimoulis
Forum Εxperienced
Forum Εxperienced
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 36
Περιοχή : Athens
Αριθμός μηνυμάτων : 648
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 23:06

Xorxito έγραψε:
παιδιαααααα παιδιαααααα η δικτατορια ειναι μια παρεξηγημενη εποχη...
Τι εννοείς?
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
middle east
Forum Master
Forum Master
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 35
Περιοχή : ΑΘΗΝΑ
Αριθμός μηνυμάτων : 2430
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 23:33


_________________
«Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος./Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος./Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. / Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου». Μπέρτολτ Μπρεχτ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Cheesy
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 30
Περιοχή : Γκατζολία
Αριθμός μηνυμάτων : 495
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 23:46

Σκληρό, αλλά απόδεικτικό βίντεο



Και σε καμια περίπτωση δεν είναι παρεξηγημένη η δικτατορία! Μηδενική ελευθερία έκφρασης, βασανιστήρια, οικονομικά σκάνδαλα και το γνωστό "Αποφασίζομεν και διατάσομεν". Δεν πα να κανε 1000 καλά, δεν θα μου άρεσε να ζω σε τέτοιο καθεστώς.

_________________
If a bird can sing with a broken wing, you'll learn to bend where the wind blows...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
middle east
Forum Master
Forum Master
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 35
Περιοχή : ΑΘΗΝΑ
Αριθμός μηνυμάτων : 2430
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   15/11/2010, 23:48


_________________
«Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος./Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος./Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. / Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου». Μπέρτολτ Μπρεχτ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
sabba
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 28
Περιοχή : athene
Αριθμός μηνυμάτων : 312

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   16/11/2010, 15:03


Πολυτεχνείο 1973: Πολύτιμο κεφάλαιο στην ιστορία των αγώνων του λαού μας



Είναι πολύ εύκολο να τιμάς με λόγια τους αγωνιστές και τα θύματα του Πολυτεχνείου όταν, μάλιστα, τον καιρό που εκείνοι αγωνίζονταν και θυσιάζονταν, εσύ μπορεί και να στεκόσουνα μακριά- από φόβο, αδιαφορία,παρεξήγηση ή και από άλλους λόγους- βολεμένος πάντως στη θέση σου.

Όμως, πέρα από τα μνημόσυνα, τους επαινετικούς λόγους και τα στεφάνια που, τούτες τις μέρες με πολύ ζήλο, προσφέρουμε όλοι μας, είναι η ενεργός συμμετοχή του καθενός μας στον ειρηνικό αγώνα που δίνει καθημερινά ο λαός για προκοπή και ευημερία που μας καθιστά άξιους να μνημονεύομε το ιερό όνομά τους.

Και επειδή οι αγωνιστές και οι μάρτυρες δεν χρειάζονται τον έπαινό μας, αφού γι΄αυτούς ο μεγαλύτερος έπαινος στάθηκε το αίμα τους, που τόσο πρόθυμα έχυσαν, το καλύτερο που έχομε να κάνομε είναι να μιλήσομε για το περιεχόμενο του αγώνα τους, ενός αγώνα που έχει τις ρίζες του στο 1821 και που, παρ΄όλες τις θυσίες και τα αίματα, παραμένει μέχρι και σήμερα αδικαίωτος.

Στα σχολεία οι δάσκαλοι τονίζουν με περηφάνια πως όλοι οι Έλληνες είμαστε αδέλφια και πως μ η τ έ ρ α αγαπημένη όλων μας είναι η Ελλάδα. Η πραγματική μ η τ έ ρ α όμως- όπως πολύ καλά το γνωρίζομε όλοι μας, μικροί και μεγάλοι- αγαπά και φροντίζει όλα τα παιδιά της με καλοσύνη και δικαιοσύνη. Αν όμως χρειαστεί να κάνει κάποια εξαίρεση, θα δείξει ιδιαίτερη φροντίδα στο πιο αδύναμο από τα παιδιά της, χωρίς να παραμελεί και τα πιο δυνατά

Άν τώρα εξετάσομε προσεκτικά την Ιστορία μας από το 1821 και μετά θα διαπιστώσομε πως η μ η τ έ ρ α Ελλάδα - κι εδώ την Ελλάδα εκπροσωπούν όλοι όσοι κατα καιρούς κυβέρνησαν αυτό τον τόπο- όχι μόνο δεν φέρθηκε ως πραγματική μ η τ έ ρ α σ΄ολα της τα παιδιά,αλλά, το χειρότερο, κυνήγησε και κατασπάραξε τα παιδιά της τα πιο άξια, εκείνα ακριβώς που της χάριζαν τις νίκες στους αγώνες, ενώ θρόνιαζε στις μεγάλες θέσεις και στα υψηλά αξιώματα τους δειλούς και τους άκαπνους και, μερκές φορές-αλίμονο- κι αυτούς ακόμα τους προδότες.

Κι όμως, παρά τις αδικίες και τις ταπεινώσεις, μέσα από την πικραμένη ζωή κάθε γενιάς ξεπετάγονταν καινούρια άξια παλικάρια, κάθε φορά που η μ η τ έ ρ α Ελλάδα βρισκόταν μπροστά σε θανάσιμο κίνδυνο. Και όταν τέλειωνε ο πόλεμος και έφτανε η μέρα να δικαιωθούν οι πόθοι και οι λαχτάρες του λαού, επαναλαμβάνονταν τα ίδια λάθη, οι ίδιες αδικίες, τα ίδια στραβοπατήματα. Κι είναι αυτός ένας από τους λόγους που οι αγώνες του λαού μας στάθηκαν ατέλειωτοι. Κι είναι αυτός ένας από τους λόγους που οι νέοι του Πολυτεχνείου χρειάστηκε, για άλλη μια φορά, να ριχτούν στον αγώνα και να χύσουν το πολύτιμο αίμα τους χωρίς να ελπίζουν πως η δική τους θυσία θα μπορούσε να είναι η τελευταία στη μαρτυρική πορεία του λαού μας προς τη νίκη και τη δικαίωση.

Ψ Ω Μ Ι, Π Α Ι Δ Ε Ι Α, Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α

Τούτες οι τρεις λέξεις, που αποτελούσαν το κυρίαρχο σύνθημα και αίτημα των ( Ελεύθερων Πολιορκημένων) του Πολυτεχνείου, κλείνουν μέσα τους όλο το μεγαλείο κι όλη την ουσία του Α Γ Ω Ν Α που διεξάγει ο Ελληνικός λαός ασταμάτητα από το 1821 και μετά.

Όλοι οι Έ λ λ η ν ε ς , χωρίς ούτε μια εξαίρεση, δικαιούνται να έχουν σίγουρη και μόνιμη δουλειά, να εργάζονται μέσα σε ανθρώπινες συνθήκες, να κερδίζουν τόσα χρήματα όσα θα τους είνα απαραιτητα για μια αξιοπρεπή διαβίωση, να έχουν τον οικογενειακό τους γιατρό, δωρεάν φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, να έχουν δική τους στέγη, εξασφαλισμένα γεράματα και τέλος να μπορούν να απολαμβάνουν τα αγαθά και τις υπηρεσίες που προσφέρουν ο τεχνικός και πνευματικός πολιτισμός, ο ελληνικός και ο παγκόσμιος.

Όλα τα Ε λ λ η ν ό π ο υ λ α, τα γερά μα και τα ανάπηρα, έχουν δικαίωμα να μορφώνονται μέσα σε υγιεινά και ευρύχωρα σχολεία, με αυλές και με κήπους και με γυμναστήρια. Να έχουν καλαίσθητα και καλογραμμένα βιβλία που να τους μιλούν για την πραγματική ζωή και να τους βοηθάνε να την κάνουν μια μέρα καλύτερη και ομορφότερη. Πάνω όμως απ΄όλα έχουν δικαίωμα να βρίσκουν στα σχολεία δασκάλους με ήθος, με μόρφωση, με κοινωνική αναγνώριση, χωρίς πιεστικά οικονομικά προβλήματα, ώστε απερίσπαστοι και γεμάτοι ενθουσιασμό να ριχτούν στον αγώνα για τη μόρφωση, την ευτυχία και την προκοπή όχι μόνο των νέων αλλά και ολόκληρου του λαού.

Τέλος, όλοι οι Έλληνες, χωρίς ούτε μια εξαίρεση, έχουν το δικαίωμα να εκφράζονται και να δημιουργούν μέσα σ΄ένα κλίμα ε λ ε υ θ ε ρ ί α ς, α λ λ η λ ο σ ε β α σ μ ο ύ και α λ λ η λ ο κ α τ α ν ό η σ η ς, ώστε ο καθένας να νιώθει κύριος του εαυτού του, υπεύθυνος πολίτης αυτής της χώρας, αλλά και συνειδητός εργάτης για το χτίσιμο μιας παγκόσμιας αδελφότητας λαών όπου οι δυνατοί θα είναι δίκαιοι, οι αδύνατοι ασφαλείς και η Ε ι ρ ή νη και η Ε υ η μ ε ρ ί α θα αποτελούν έγνοια και φροντίδα όλων των ανθρώπων.

Λοιπόν, αν θέλουμε πραγματικά να τιμήσουμε τους αγωνιστές και τους μάρτυρες του Πολυτεχνείου δεν έχομε παρά να εκπληρώσομε με προθυμία και ζήλο το χρέος μας μικρό ή μεγάλο, ανάλογα με την ηλικία, τα προσόντα και τη θέση που κατέχομε στην κοινωνία και να μην ξεχνάμε πως η πιο μεγάλη εκδήλωση αγάπης ειναι να θυσιάζεις τη ζωή σου για την ευτυχία των άλλων και αυτό ακριβώς είναι εκείνο που έπραξαν οι αθάνατοι νεκροί που τιμούμε σήμερα.

Η μνήμη τους ας είναι αιωνία.

Το παράδειγμά τους ας στέκεται φωτεινός οδηγός στη ζωή του καθενός μας



πηγη:http://www.poziadis.com







_________________
Δεν ειμαι ειμ' εγω σπορα της τυχης
ο Πλαστουργος της νιας ζωης,
εγω ειμαι τεκνο της αναγκης
κι ωριμο τεκνο της οργης..........
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
middle east
Forum Master
Forum Master
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 35
Περιοχή : ΑΘΗΝΑ
Αριθμός μηνυμάτων : 2430
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   16/11/2010, 22:28

Με την οικονομική κρίση, το Μνημόνιο, αλλά και τις αλλαγές που
προωθούνται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση συνδέονται φέτος οι εκδηλώσεις
για τον εορτασμό της 37ης επετείου από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η επιχειρούμενη μεταρρύθμιση στα Πανεπιστήμια
θα συζητηθεί ακροθιγώς στη Σύγκλητο του ΕΜΠ που θα βρίσκεται σε συνεχή
συνεδρίαση μέχρι τις 8π.μ. το πρωί της Πέμπτης, ενώ θα αποτελέσει το
μοναδικό θέμα συζήτησης στην ανοιχτή Σύγκλητο του ΕΜΠ στις 3
Δεκεμβρίου.

Νέο στοιχείο των εορτασμών αποτελεί, εξάλλου, η ανάδειξη φέτος της
ιστορικής πύλης του Πολυτεχνείου ως μόνιμο μνημείο εντός του χώρου.

Συμμετοχή
Οι τριήμερες εκδηλώσεις στο ιστορικό συγκρότημα του Πολυτεχνείου στην
οδό Πατησίων άρχισαν χθες με τους διοργανωτές να αναμένουν ιδιαίτερα
αυξημένη συμμετοχή των πολιτών, ενώ......


σε κατάσταση συναγερμού βρίσκονται πανεπιστημιακοί και αστυνομικοί για το φόβο επεισοδίων.

Αύριο, οι πύλες του Πολυτεχνείου θα κλείσουν στη 1:00 και γύρω στις
3:00 μ.μ. θα ξεκινήσει η καθιερωμένη πορεία προς την αμερικανική
πρεσβεία. Η διοίκηση τόσο του ΕΜΠ, όσο και των υπόλοιπων Πανεπιστημίων
του κέντρου της Αθήνας -ΕΜΠ, Οικονομικού Αθηνών και Πανεπιστημίου
Αθηνών- βρίσκονται σε επιφυλακή για την αποφυγή τυχόν επεισοδίων.
Παράλληλα, τουλάχιστον 7.000 αστυνομικοί θα είναι επί ποδός και θα
φρουρούν συνεχώς πανεπιστημιακά και κυβερνητικά κτίρια. Η ΕΛ.ΑΣ.
φοβάται έκτροπα και με αφορμή την προσευχή των μουσουλμάνων στο σταθμό
Λαρίσης.

Περιφρούρηση
Οι ίδιοι οι φορείς και τα κόμματα θα πρέπει να περιφρουρήσουν τα
«μπλογκς» τους στην πορεία», τόνισε ο πρόεδρος του Συνδέσμου
Εξορισθέντων - Φυλακισθέντων, Ν. Τριανταφύλλου, στη διάρκεια χθεσινής
συνέντευξης Τύπου και πρόσθεσε ότι, όπως συνέβη τα προηγούμενα χρόνια,
έτσι και φέτος ζητήθηκε «διακριτική παρουσία» της αστυνομίας ώστε να
αποφευχθούν τυχόν επεισόδια. Παράλληλα, ο κ. Τριανταφύλλου απηύθυνε
κάλεσμα στους πολίτες για μαζική συμμετοχή στο εορτασμό τονίζοντας ότι
τα αιτήματα του Νοεμβρίου του 1973 παραμένουν επίκαιρα και σήμερα.

Η αντιπρύτανης του ΕΜΠ κ. Τόνια Μοροπούλου ανακοίνωσε ότι η ιστορική
πύλη του Πολυτεχνείου αναδεικνύεται φέτος σε μόνιμο μνημείο, ενώ
αναφερόμενη στη σημαία του Πολυτεχνείου την οποία κατέχει η φοιτητική
παράταξη της ΠΑΣΠ τόνισε πως «δεν ανήκει σε κανέναν. Ανήκει στο
Πολυτεχνείο».

Επεισόδια χθες το βράδυ μετά την πορεία που διοργάνωσε το ΚΚΕ. Ομάδα
αντιεξουσιαστών συγκρούστηκε με την αστυνομία. Μέχρι αργά επικρατούσε
ένταση γύρω από το Πολυτεχνείο.
imerisia

ας ελπισουμε οτι ο εορτασμος του πολυτεχνειου και η καθιερωμενη πορεια προς την Αμερικανικη πρεσβεια θα γινει με ηρεμια και σεβασμο προς αυτους που εδωσαν το αιμα τους και οχι με βανδαλισμους και ακροτητες



_________________
«Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος./Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος./Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. / Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου». Μπέρτολτ Μπρεχτ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Cheesy
Forum Regular
Forum Regular
avatar

Φύλο : Άντρας
Ηλικία : 30
Περιοχή : Γκατζολία
Αριθμός μηνυμάτων : 495
Διάθεση :

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973   17/11/2010, 17:29

Ποιοι καλλιτέχνες συμμετείχαν σε εκδηλώσεις της χούντας; Ποιος ερμήνευσε πρώτος τον ύμνο της;

http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Splatt_Forums&file=viewtopic&topic=23165

_________________
If a bird can sing with a broken wing, you'll learn to bend where the wind blows...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 2Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: Συζητήσεις γενικού περιεχομένου :: Θεωρητικές Αναζητήσεις-
Μετάβαση σε: